آیین بندگی در کلام علوی صفحه 276

1- سوره ی بقره آیه 54

2- سعدی شیرازی

قرآن کریم از قول حضرت یوسف صدیق7 می فرماید:

(وَ مَا اُبَرِّئُ نَفْسی إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّی إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَحیمٌ)(1)

من خویشتن را از گناه تبرئه نمی کنم، همانا نفس امّاره به بدی فرمان می دهد، مگر آن که رحم و شفقت خداوند مشمول حال آدمی گردد؛ به راستی که پروردگار من آمرزنده و مهربان است.

پیامبر اکرم6 و ائمه ی معصوم: جهاد با نفس را با اهمیّت تر و مهم تر از جهاد با دشمن دانسته اند، و در این باره روایات فراوانی از آن ذوات مقدس نقل شده که در این جا به ذکر نمونه هایی از آن اکتفا می کنیم.

جهاد اکبر

وجود مبارک حضرت امام به حق ناطق، جعفر بن محمد الصادق8 از جد بزرگوارش حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب7 نقل می فرمایند:

رسول اکرم6 لشکریانی را به سوی مقصدی گسیل داشت: أَنَّ النَّبِی6 بَعَثَ بِسَرِیهٍ، فَلَمَّا رَجَعُوا هنگامی که برگشتند به آن ها فرمودند:

مَرْحَباً بِقَوْمٍ قَضَوُا الْجِهَادَ الْأَصْغَرَ وَ بَقِی الْجِهَادُ الْأَکْبَرُ؛

خوش آمد می گویم به قومی که جهاد کوچک تر را گذراندند در حالی که جهاد بزرگ تر برای آنان باقی مانده است.

عده ای از آن وجود مقدس و نورانی پرسیدند: یا رَسُولَ الله6 وَ مَا الْجِهَادُ الْأَکْبَرُ؟ مقصود شما از جهاد اکبر چیست؟

پیامبر گرامی اسلام6 فرمودند: