آیین بندگی در کلام علوی صفحه 289

1- .لَوْ نَذَرْتَ عَلَی وَلَدَیْکَ ُ لِلَّهِ نَذْراً، أَرْجُو أَن یَنْفَعَهُمَا اللهُ بِهِ. شواهد التنزیل ج 2 ص 394 حدیث 1042، اقبال الاعمال ج 2 ص 374، وسائل الشیعه ج 23 ص 304 و 305 حدیث 29618.

بیماری بهبودی یابند، سه روز روزه بگیرم.

به لطف حق بیماری آن دو بزرگوار بر طرف شد و آن ها بهبودی کامل یافتند، و آن دو بزرگوار نیز در انجام وفای به نذر، به مدت سه روز صائم شدند، اما برای تناول افطار، و تهیه ی طعام و برای فراهم نمودن نان، چیزی در منزل نبود.

وجود مقدس امیرمومنان7 سه صاع (حدود سه من) جو تهیه کردند، حضرت فاطمه ی زهرا 3 یک صاع از آن را آسیاب کرد به تعداد افراد خانواده، و پنج قرص نان فراهم نمود.

امیرالمومنین7 بعد از اقامه ی نماز به منزل آمدند، هنگامی که غذا را برای افطار در برابر خود نهادند، مسکینی به نزد آن خانواده ی جود و کرم آمد، و از آن ها تقاضای کمک کرد.

آنان در حالی که هنوز از آن غذا تناول نکرده بودند، همگی طعام خود را به آن مسکین تقدیم نمودند، و آن روز را با آب افطار کردند، و در آن شب نیز هنگام سحر چیزی نخوردند و تنها با نوشیدن مقداری آب روزه ی روز دوم را آغاز کردند.

آن عترت طاهرین: روزه ی روز دوم را نیز با کمال توجه به حضرت باریتعالی سپری فرمودند، حضرت صدیقه ی طاهره فاطمه ی زهرا 3 از صاع دیگری از آردی که در اختیار داشت، نان تدارک دید، زمان افطار فرا رسید، و همه ی آن ها در کنار سفره نشسته بودند، وقتی اراده کردند از آن غذا افطار کنند، یتیمی از راه رسید و دست نیاز به سوی آنان دراز کرد، در این روز نیز همگی غذای خود را به او دادند و خود با آب افطار کردند و روزه ی روز سوم را نیز با نوشیدن آب آغاز کردند.

هنگام افطار روز سوم نیز فرا رسید، اما در این هنگام اسیری دقّ الباب کرد و با حالت خسته و در ماندگی اظهار کمک نمود، آنان همگی غذای روز سوم را