آیین بندگی در کلام علوی صفحه 329

1- مسند احمد بن حنبل ج 1 ص 55 و 56، سنن کبری بیهقی ج 8 ص 142.

2- شرح مفصل آن به همراه احادیث و نقل تاریخ در فصل چهاردهم همین نوشتار در عنوان عظمت اهلبیت پیامبر در کلام امیرالمومنین(ع) آمده است.

سپس به صلاه می ایستادند.

با آتش زدن درِ آن خانه ای که {فی بُیوتٍ أَذِنَ اللهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یذْکَرَ فیهَا اسْمُهُ یسَبِّحُ لَهُ فیهَا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ}(1) ؛ سبعیّت و ظلم را به اتمام رسانده و حبیبه و بَضْعَه الْمُصْطَفی را مجروح ساخته و حضرت محسن را به شهادت رساندند (2)

و چقدر عالی سروده شیخ صالح حلی;:

وَ مُجَمِّعی حَطَبٍ عَلَی الْبَیتِ الَّذی

لَمْ یجْتَمِعْ لَولاَهُ شَمْلُ الدّینِ

وَ الدَّاخلینَ عَلَی الْبَتُولِ بَیتَهَا

وَ الْمُسْقِطِینَ لَهَا أَعَزَّ جَنِینِ(3)

چنگ در ما یملک آن خاندان وحی انداخته و فدک را غاصبانه از کف آنان ربودند، ظلم را به انتها رسانده که هر ظلمی در عالم پس از آن متصور شود، ناشی و مسبب از آن ظلم عظیم است که بر بشریت الی یوم القیامه وارد شد.

و به دین وسیله خود را مشمول لعن دایمی و ابدی ذات حضرت احدّیت و خاتم المرسلین و ائمه ی طاهرین: و لعن لاعنین الی یوم الدین قرار دادند.

مقصود از صحابه در کلام پیامبر اکرم(ص) وامیرالمومنین(ع)

بار دیگر نگاه ویژه و دقیق به وصیت امیرالمومنین لازم است، حضرت فرمود:

اللهَ اللهَ فِی أَصْحَابِ نَبِیکُمُ الَّذِینَ لَمْ یحْدِثُوا حَدَثاً، وَ لَمْ یؤْوُوا مُحْدِثاً؛ فَإِنَّ رَسُولَ