آیین بندگی در کلام علوی صفحه 339

1- سوره ی غافر آیه ی 40 : هر کس بدی کند، جز به مانند آن کیفر داده نمی شود، ولی هر کس کار شایسته ای انجام دهد - خواه مرد یا زن - در حالی که مومن باشد آن ها وارد بهشت می شوند، و در آن روزی بی حسابی به آن ها داده خواهد شد.

2- سوره ی روم آیه ی 21.

3- سوره ی روم آیه ی 21.

برتری نداده یعنی نه مرد را مبرا از گناه و معصیت دانسته، و نه زن را عامل وسوسه و گناه شمرده است، بلکه این دو را برای یک دیگر لباس و پوشش قرار داده است:

(هُنَّ لِبَاسٌ لَکُمْ وَ أَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ) (1)

ج: چون زن ها مسئولیّت سنگین تربیت فرزندان و سامان بخشیدن امور داخلی منزل را به عهده دارند، در باره ی تعامل و معاشرت با آن ها مکرر سفارش نموده و در آیه ای بیان فرموده:

(وَ عَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ)(2)

و با آن ها به شایستگی رفتار کنید.

و در آیه ی کریمه ی دیگر می فرماید:

(آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ)(3)

و صداق و مهرشان را به طور پسندیده به آنان بدهید.

و راجع به خوراک و پوشاک آنان فرمود:

(وَ عَلَی الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ کِسوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ)(4)

و خوراک و پوشاک آنان به طور شایسته، بر عهده ی پدر است.

امّا نکته ی قابل توجه این که اگر تفاوت های اندکی درباره ی زن و مرد، در این آیین آسمانی به چشم می آید، مربوط به نقش هر یک بر اساس مسئولیت ها و