آیین بندگی در کلام علوی صفحه 377

1- کافی ج 2 ص 197 حدیث 2، وسائل الشیعه ج 16 ص 366 حدیث 21776، بحار الانوار ج 74 ص 332 حدیث 106.

2- کافی ج 2 ص 347 حدیث 1، وسائل الشیعه ج 16 ص 387 حدیث 21836، بحار الانوار ج 7 ص 201 حدیث 84.

با توجه به کلمات و سفارشات معصومین(ع) میزان ارزشمندی کمک به یک دیگر و یاری رساندن به هم نوعان، کاملا روشن می گردد، لذا می توان با تلاش صادقانه، روشنی بخش زندگی یک دیگر باشیم.

آثار قهر و آشتی در آیینه ی روایات

احادیث کثیری در مدح و ستایشِ وصال و آشتی، و هم چنین در مذمت و نکوهش قهر و جدایی، در منابع معتبر روایی از عترت طاهرین(ع) نقل شده است، ولی احادیث در باره ی قهر به گونه ای با عتاب ویژه همراه است که توجه به آن ها برای هر انسان مسلمان ضروری است.

حضرت امام جعفر صادق7 از پیامبر گرامی اسلام نقل می کند که حضرت6 فرمودند:

أَیمَا مُسْلِمَینِ تَهَاجَرَا فَمَکَثَا ثَلَاثاً لَا یصْطَلِحَانِ إِلَّا کَانَا خَارِجَینِ مِنَ الْإِسْلَامِ، وَ لَمْ یکُنْ بَینَهُمَا وَلَایهٌ، فَأَیهُمَا سَبَقَ إِلَی کَلَامِ أَخِیهِ کَانَ السَّابِقَ إِلَی الْجَنَّهِ یوْمَ الْحِسَابِ؛(1)

دو مسلمانی که از یک دیگر قهر کنند و سه روز بر آن حال بمانند و صلح نکنند، هر دو از اسلام خارج می شوند و میان شان پیوند دینی نیست، و هر کدام در سخن گفتن با برادر مسلمانش پیشی گیرد، روز حساب در رفتن به بهشت پیشی خواهد گرفت.

امام صادق (ع) در بیان نورانی دیگر در این باره فرمودند: