آیین بندگی در کلام علوی صفحه 42

1- من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 189 حدیث 5433.

2- کافی ج 7 ص 51 حدیث 7.

مخاطبان امیرالمومنین به هنگام وصیت

حضرت علی بن ابی طالب(ع) در این وصیت، دو گروه حاضر و غایب را مخاطب خود را قرار داده که گروه اول از مخاطبان او، فرزندان و اهل خانه و هم چنین از اصحاب و انصاری بودند که برای عیادت حضرت(ع) در کنار آن بزرگوار حضور داشته اند، و دسته ی دوم، آینده گانی را مورد مخاطب خود قرار داده که این پیام ارزشمند به دست آن ها می رسد و آن را استماع می کنند.

امیرالمومنین(ع) در هنگام وصیت، همه ی حاضران را به شهادت گرفت، و سپس امام مجتبی(ع) را به عنوان وصیّ و جانشین خود قرار داد، و بعد سلاح و کتاب خود را به آن حضرت سپرد، اما او در واپسین لحظات عمر خود، به نکته ای اشاره نمودند که بسیار جای تامّل و دقت دارد، و آن این که وصیت من همانند وصیت رسول خدا(ص) است که به من وصیت فرمود، و من نیز هر عملی را که انجام می دهم به سفارش آن وجود مقدّس است، از این رو می فرمایند:

«همان گونه که رسول خدا(ع) سلاح و کتاب خود را به دست من سپرد، من نیز به تبعیّت آن وجود مقدّس آن را به شما تقدیم می کنم تا این که شما نیز، یکی پس از دیگری این سنّت را ادامه دهید و آن را به شخص بعد از خود بسپارید.

آن گاه رو به حضرت سیّد الساجدین امام زین العابدین7 کرد و فرمود:

«آن را به دست فرزند برومند خود حضرت امام محمّد باقر7 بسپار، و سلام رسول خدا(ع) و مرا هم به او ابلاغ فرما».

از لطف و عنایت بی پایان امیرالمومنین7 در این وصیت این است که در کنار اهل بیت خویش، آینده گان را نیز مورد خطاب قرار داده و همه را با لطف و