آیین بندگی در کلام علوی صفحه 58

1- کتاب سلیم بن قیس ج 2 ص 924 - 927 حدیث 69، من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 189 - 191 حدیث 5433، تحف العقول ص 197- 199.بخشی از این وصیت در کتاب کافی ج 7 ص 51 و 52 ضمن حدیث 7، و نهج البلاغه نامه ی 47، بحار الانوار ج 42 ص 248 - 250 حدیث 51 آمده است.

مبادا که امر به معروف و نهی از منکر را ترک کنید که اگر چنین کنید، خدا اشرارتان را بر شما مسلّط می¬کند، و آن گاه دعا می کنید، ولی دعای تان مستجاب نمی شود.

بر شما باد ای فرزندان من! به ایجاد و تحکیم ارتباط، و به بذل کردن در راه کمک به یک دیگر، و خوبی نسبت به هم دیگر، و از جدایی و روی برتافتن از یک دیگر و پراکنده شدن بپرهیزید.

بر اجرای نیکوکاری و تقوا همکاری کنید، و در کار گناه و ظلم دست یاری به یک دیگر ندهید، و از خشم خدا بپرهیزید؛ زیرا که خدا (بدکاران را) سخت کیفر می دهد.

خداوند شما اهل بیت را حفظ کند، و احترام پیامبرتان را در جمع شما محفوظ بدارد، و من شما را به خدا می سپارم، و به همه درود می فرستم و از شما وداع می کنم.

سپس هم چنان به ذکر«لا إله إلّا الله» سرگرم شد تا در نخستین شب از دهه ی آخر در شب جمعه بیست و یکم ماه رمضان، چهل سال پس از هجرت روح پاک و روان تاب¬ناکش - که درود و رحمت خدا بر او باد - به مقام قرب خداوند سبحان شتافت.