اگر خداوند قول داده است که توبه توّابین را بپذیرد، این بزرگ ترین لطف او در حق بندگان و گشودن آن روزنه رو به روشنایی است و اگر فرموده است:
«لاتَقنَطُوا مِن رَحْمَهِ اللّه اِنَّ اللّه َ یَغفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعًا».(1)
«از رحمت خدا ناامید نشوید، خداوند همه گناهان را می آمرزد.»
هم امیدواری می دهد و هم از نومیدی نکوهش می کند، چرا که بخشایش الهی بیش از گناه بندگان است و رحمت او پیش از
1- زمر، 39 /53 .