و تا استغفار و توبه می کنند، خداوند عذابشان نمی کند.»(1)
البته مقصود، عذاب عمومی و نابود کننده در دنیاست که در امّتهای گذشته سابقه داشته و به خاطر عملکرد زشت و گناهانشان عذابهایی چون صاعقه آسمانی، سیل، زلزله و طوفان می آمد و همه را از
بینمی برد و قرآن نمونه های متعددی از آنها را نقل کرده است.
1- نهج البلاغه، حکمت 88 «کانَ فی الأرضِ أَمانانِ مِن عذابِ اللّه ِ و قد رُفِع أَحدُهما فَدُونَکُم الآخَرَ فَتَمَسَّکُوا به، أَمّا الأَمانُ الَّذی رُفِع فهو رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله وَ اَمّا الأَمانُ الباقی فالاستغفارُ...».