شکوه کلام در نهج البلاغه : نگرشی بر نهج البلاغه از دیدگاه دانشمندان مسلمان و مسیحی صفحه 44

جز علی را نبود هیچ کس این قدر و بها که بود مولد او خانه مخصوص خدا

نه عجب گر که بود زادگهش خانه حق که به یمن کرم اوست به پا هر دو سرا

علی علیه السلام و پیامبر صلی الله علیه و آله

علی علیه السلام علاقه خاصی به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله داشت و لحظه ای از او جدا نمی شد. همگام و همراز او در همه صحنه ها بود و همواره همچون شاگردی به دنبال پیامبر می رفت و با جان و دل به فرمان هایش گوش می سپرد و به آنها با عشق و علاقه عمل می کرد. علی علیه السلام در خانه پیامبراکرم صلی الله علیه و آله و تحت تربیت او بزرگ شد و از خرمن علم و اخلاق و ادب و فضایل انسانی رسول خدا بهره های فراوان برد و به عالی ترین مراتب کمال رسید. خود آن حضرت می فرماید:

من بسان بچه ناقه ای که به دنبال مادر خود می رود، دنبال پیامبر می رفتم. هر روز یکی از فضایل اخلاقی خود را به من تعلیم می کرد و دستور می داد از آن پیروی کنم.(1)

ابن ابی الحدید نوشته است:

علی آن چنان با پیامبر همراه بود که هرگاه پیامبر از شهر خارج می شد و به کوه و بیابان می رفت، او را همراه خود می برد.(2)

احادیث صحیح حاکی است که وقتی جبرئیل، نخستین بار بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نازل شد و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، حضرت علی علیه السلام در کنار ایشان بود و صدای جبرئیل را می شنید.

او از دوران کودکی و نوجوانی، صداهای غیبی را می شنید و نور وحی و رسالت را می دید. آن حضرت فرموده است: