شکوه کلام در نهج البلاغه : نگرشی بر نهج البلاغه از دیدگاه دانشمندان مسلمان و مسیحی صفحه 76

درباره حکمت صد و پنجاهم که اندرزی رسا و گیرا و پرنکته و بلندمایه است، چنین گفته است:

اگر در این کتاب جز همین گفتار نمی بود، برای اندرز به جا و حکمت رسا و بصیرت افزایی برای بیننده و عبرت انگیزی برای نگرنده و اندیشنده، بسنده بود.(1)

دیدگاه امام خمینی قدس سره

در کنگره [هزاره] نهج البلاغه از چه صحبت خواهد شد و از کی معرفی؟ دانشمندان بزرگ جهان می خواهند مولا امیرمؤمنان علیه السلام را معرفی کنند و به دیگران بشناسانند یا کتاب نهج البلاغه را؟ ما با کدام مئونه و با چه سرمایه ای می خواهیم در این وادی وارد شویم؟ ما درباره شخصیت علی بن ابی طالب علیه السلام از حقیقت ناشناخته او صحبت کنیم یا با شناخت محجوب و مهجور خود؟ اصلاً علی علیه السلام یک بشر ملکی و دنیوی است که ملکیان از او سخن گویند یا یک موجود ملکوتی است که ملکوتیان او را اندازه گیری کنند؟

اهل عرفان درباره او جز با سطح عرفانی خود و فلاسفه و الاهیون جز با علوم محدود خود با چه ابزاری می خواهند به معرفی او بنشینند؟ تا چه حد او را شناخته اند تا ما مهجوران را آگاه کنند؟ دانشمندان و اهل فضیلت و عرفان و اهل فلسفه، با همه فضایل و با همه دانش ارجمندشان آن چه از آن جلوه تام حق دریافت کرده اند، در حجاب وجود خود و در آیینه محدود و نفسانیت خویش است و مولا غیر از آن است. پس اولاً آن است که از این وادی بگذریم و بگوییم علی بن ابی طالب علیه السلام فقط بنده خدا بود و این بزرگ ترین شاخصه اوست که می توان از او یاد کرد و پرورش یافته و تربیت شده