راه نجات صفحه 109

آزار به امیرالمؤمنین(علیه السلام)

همان گونه که در بحث گذشته گفتیم: آزار به فاطمه(علیهالسلام) سبب جدایی از محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) است، اکنون می گوییم آزار به امیرالمؤمنین(علیه السلام) نیز چنین است، چرا که خداوند می فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً»(1)

و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نیز می فرماید: «من آذی علیّاً آذانی و من آذانی فقد آذی الله، و من آذی الله یوشک أن ینتقمُ منه» چنان که فرمود: «من أحبّ علیّاً فقد أحبّنی، و من أحبّنی فقد أحبّ الله» و در جنگ با بنی ولیعه فرمود: «لأبعثنّ إلیهم رجلاً کنفسی یحبّ الله و رسوله و یحبّه الله و رسوله، قم یا علی فسیر إلیهم».

و در قصّه خیبر نیز فرمود: «لأبعثنّ إلیهم غداً رجلاً یحبّ الله و رسوله و یحبّه الله و رسوله کرّاراً غیر فرّارٍ لایرجع حتّی یفتح الله علیه »(2) و در جنگ خندق نیز همین گونه فرمود.

در کتب اهل سنّت نیز فراوان نقل شده که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «من آذی علیّاً فقد آذانی»(3)

ابن بطریق در کتاب عمده با سند خود از بریده نقل کرده که گوید: رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «خداوند از بین اصحاب من چهار نفر را دوست می دارد و به من امر نموده که آنان را دوست بدارم» اصحاب گفتند: یا رسول الله آنان کیانند؟ فرمود: علی(علیه السلام) از آنان می باشد.(4)

و در همان کتاب از عروه بن زبیر نقل کرده که گوید: مردی نزد عمر از علی(علیه السلام) بدگویی نمود، و عمر به او گفت: آیا تو صاحب این قبر را می شناسی؟ [و مقصود او قبر رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) بود] سپس گفت: صاحب این قبر محمّدبن عبدالله بن عبدالمطلب است، و علی بن ابیطالب نیز فرزند عبدالمطلب است، پس تو علی را جز به خوبی یاد مکن، و اگر او را دشمن بداری صاحب این قبر را آزار کرده ای.(5)

(نمونه، فلا تذکر علیّاً إلّا بخیر)

1- - احزاب/57.
2- - تحف العقول، ص459.
3- - عمده ابن بطریق، ص276.
4- - همان، ح442.
5- - عمده ابن بطریق، ص277ح443.