راه نجات صفحه 70

و در روایتی آمده که عباس عموی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) از آن حضرت سوال کرد: شما درباره ابوطالب چه امیدی دارید؟ و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: هر چیزی را برای ابوالب از خداوندامیدوار هستم.(1)

(نمونه، ما ترجو لابی طالب)

مجالس ذکر آل محمّد(علیهم السلام)

عبّادبن کثیر گوید: به امام صادق(علیه السلام) گفتم: من به یکی از قصه پردازها برخورد کردم و او مشغول قصّه پردازی بود و می گفت: «این مجلسی است که سبب شقاوت کسی نمی شود» امام صادق(علیه السلام) فرمود: هیهات هیهات، او به خطا سخن گفته است» و به ضرب المثل بین عرب تمثّل نمود و فرمود: أخطأت أستاهم الحفره».

و سپس فرمود: خداوند جز ملائکه کرام کاتبین، ملائکه ای دارد که روی زمین سیر می کنند و هنگامی که به مجلسی برخورد می کنند که اهل آن مشغول به مذاکره [علوم] محمّد و آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) هستند، به همدیگر می گویند: توقّف کنید که به حاجت خود رسیدید، پس در آن مجلس شرکت می کنند و از مطالب و دانش آن بهره مند می شوند و هنگامی که آن مجلس به پایان می رسد از مریض های آنان عیادت می کنند، و جنازه هایشان را تشییع می نمایند، و از غایبین آنان تفقّد می کنند، و این آن مجلسی است که اهل آن به شقاوت نمی رسند.(2)

(نمونه، بقاص یقص)

یکی از اصحاب امام باقر(علیه السلام) به نام میسر گوید: امام باقر(علیه السلام) به من فرمود: آیا شما بین خود خلوت می کنید؟ و احادیث ما را بازگو می کنید؟ و هر چه را می خواهید می گوئید؟ گفتم: آری به خدا سوگند ما خلوت می کنیم و احادیث شما را بازگو می کنیم و آنچه را می خواهیم می گوئیم.

امام باقر(علیه السلام) فرمود: به خدا سوگند من دوست می دارم که در بعضی از مجالس شما می بودم، چرا که به خدا سوگند من شما را دوست می دارم، و از ارواح شما لذّت می برم، به خاطر این که شما بر دین خدا و دین ملائکه او هستید، پس با ورع و اجتهاد خود ما را یاری کنید.(3)

(نمونه، لوددت انّی معکم)

امام کاظم(علیه السلام) می فرماید: برای ابلیس و جنود او چیزی کشنده تر از زیارت برادران دینی از همدیگر - برای خدا - نیست، و هنگامی که دو نفر مؤمن همدیگر را ملاقات می کند و به یاد خدا

1- - کنزالفوائد، ص80.
2- - کافی، ج2/186ح3.
3- - همان، ص187ح5.