راه نجات صفحه 85

و در همان کتاب از ابوعماره مُنشد نقل شده که گوید: امام صادق(علیه السلام) به من فرمود: «ای اباعمّاره برای من شعری در مصائب حسین(علیه السلام) بخوان» و من شعری خواندم و آن حضرت گریه کرد، و باز برای او شعری خواندم و او گریه کرد، و به خدا سوگند من پیاپی اشعاری را خواندم و او گریه می کرد، تا این که صدای گریه از خانه امام بلند شد، و امام(علیه السلام) به من فرمود: ای اباعمّاره کسی شعری در مصائب حسین(علیه السلام) بخواند و پنجاه نفر را بگریاند، بهشت برای او خواهد بود، و اگر چهل نفر را بگریاند، بهشت برای او خواهد بود، و اگر سی نفر را بگریاند، بهشت برای او خواهد بود، و اگر بیست نفر را بگریاند، بهشت برای او خواهد بود، و اگر ده نفر را بگریاند بهشت برای او خواهد بود، و اگر شعری بخواند و یک نفر را بگریاند، بهشت برای او خواهد بود، و اگر شعری بخواند و خود را گریه کند بهشت برای او خواهد بود، و کسی که شعری در مصائب حسین(علیه السلام) را بخواند و تباکی کند، بهشت برای او خواهد بود.(1)

(نمونه، فانشدته مرثیه الحسین)

پاداش یاد امام حسین(علیه السلام)

داوود رقّی گوید: من نزد امام صادق(علیه السلام) بودم که آن حضرت آب طلب کرد و چون نوشید دیدم اشک او جاری شد و فرمود: ای داوود ! خدا لعنت کند قاتل حسین(ع)را. سپس فرمود: هربنده ای که آب بنوشد و یادی ازامام حسین(علیه السلام)بکند و بر قاتل او لعنت نماید، خداوند برای او یکصد هزار حسنه می نویسد، و یکصد هزار گناه او را برطرف می کند، و یکصد هزار درجه او را بالا می برد، و پاداش آزاد کردن یکصد هزار بنده را به او می دهد، و روز قیامت او را با دلی شاد و خنک محشور می نماید.(2) (نمونه، ثلج الفؤاد)

در کتاب شجره طوبی نقل شده که حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) به شیعیان خود وصیت نموده که هنگام آشامیدن آب او را یاد کنند. [و بر قاتل او لعنت بفرستد] و فرموده است:

«شیعتی مهما شربتم عذب مائٍ فاذکرونی – أو سمعتم بغریبٍ أو شهیدٍ فاندبونی»

و سفارش نموده که بر او اشک بریزد و بلند بلند گریه کنند، و به فرزند خود امام سجاد(علیه السلام) فرموده است: هنگامی که به مدینه بازگشتی سلام مرا به شیعیانم برسان و بگو: پدرم غریب بود و به شهادت رسید، و شما برای او گریه و ندبه کنید، و خداوند، سفید کند صورت شیعیان ما را، اگر به