کتابخانه بالقرآن

نهج البلاغه: ترجمه عبدالمحمد آیتی صفحه 447

صفحه 447

در آن است، می برد. او بود که پس از گمراهی ما را هدایت کرد و پس از نابینایی، بینایی بخشید.

کلام: 208

و من کلام له علیه السلام

اللَّهُمَّ إِنِّی اءَسْتَعْدِیکَ عَلی قُرَیْشٍ وَ مَنْ اءَعانَهُمْ فَإِنَّهُمْ قَدْ قَطَعُوا رَحِمِی، وَ اءَکْفَؤُوا إِنائِی، وَ اءَجْمَعُوا عَلی مُنازَعَتِی حَقّا کُنْتُ اءَوْلَی بِهِ مِنْ غَیْرِی، وَ قالُوا: اءَلا إِنَّ فِی الْحَقِّ اءنْ تَاءْخُذَهُ، وَ فِی الْحَقِّ اءنْ تُمْنَعَهُ، فَاصْبِرْ مَغْمُوما، اءَوْمُتْ مُتَاءَسِّفا، فَنَظَرْتُ فَإ ذا لَیْسَ لِی رافِدٌ وَ لا ذابُّ وَ لا مُساعِدٌ إِلا اءَهْلَ بَیْتِی، فَضَنَنْتُ بِهِمْ عَنِ الْمَنِیَّهِ فَاءَغْضَیْتُ عَلَی الْقَذَی، وَ جَرِعْتُ رِیقِی عَلَی الشَّجا، وَ صَبَرْتُ مِنْ کَظْمِ الْغَیْظِ عَلَی اءَمَرَّ مِنَ الْعَلْقَمِ، وَ آلَمَ لِلْقَلْبِ مِنْ حَزَّ الشِّفارِ.

قال الشریف رضی الله عنه:

وَ قَدْ مَضی هَذَا الْکَلامُ فِی اءثْناءِ خُطْبَهٍ مُتَقَدَّمهٍ إ لاَ اءَنَّی کَرَّرْتُهُ هاهُنا لاِختِلافِ الرَّوایَتَیْنِ

وَ مِنْهُ فِی ذِکْرِ السَائِرِینَ اءلَی الْبَصْرَه لِحَربه ع:

فَقَدِمُوا عَلی عُمَّالِی وَ خُزَّانِ مالَ الْمُسْلِمِینَ الَّذِی فِی یَدَیَّ وَ عَلی اءَهْلِ مِصْرٍ کُلُّهُمْ فِی طاعَتِی وَ عَلی بَیْعَتِی، فَشَتَّتُوا کَلِمَتَهُمْ، وَ اءَفْسَدُوا عَلَیَّ جَماعَتَهُمْ، وَ وَثَبُوا عَلَی شِیعَتِی، فَقَتَلُوا طاِئفَهً منْهُمْ غَدْرا، وَ طاِئفَهٌ عَضُّوا عَلی اءَسْیافِهِمْ، فَضارَبُوا بِها حَتَّی لَقُوا اللَّهَ صادِقِینَ.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام)

بار خدایا از تو می خواهم که مرا در برابر قریش و یارانش یاری دهی که پیوند خویشاوندی مرا بریده اند و کاسه مرا سرنگون کرده اند. گرد آمده اند تا با من ستیزه کنند و حقی را که از آن من است و من از دیگران بدان سزاوارترم از من دریغ دارند.

گفتند که حق چیزی است که می توانی آن را بگیری و دیگران هم می توانند تو را از گرفتن آن بازدارند. پس، یا غمگنانه شکیبا