مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 114

صاحبکار«سهی»(1314 ه.ش)

ذبیح اللّه صاحبکار متخلّص به«سهی»فرزند ابراهیم در سال 1314 ه.ش در دولت آباد تربت حیدریه ولادت یافت.پس از گذراندن دوران تحصیلات مقدّماتی،چند سال به کسب علوم دینی و معارف اسلامی در مشهد اشتغال ورزید.«سهی»را چون قریحه ای روشن و طبعی روان در سرودن اشعار بود،ضمن تحصیل و تعلیم به سرودن اشعار نغز پرداخت و در اندک زمانی در محافل ادبی مشهد شاعری نامبردار و غزلسرایی نغز گفتار معرفی شد.وی در قصیده و غزل استاد است.

علی(علیه السلام)مظهر عدل و داد

ای چشم و چراغ ملّت و دین وای نفس مجرّد نخستین

روشن به تو چشم عقل اوّل در معرفتت خرد معطّل

شیر حق و قهرمان خیبر منصور به نصرتت پیمبر

تا پاک کنی ز بت حرم را بر دوش نبی زدی قدم را

لشکر شکن صف نبردی مانند خدای خویش فردی

تا وارهد از خطر پیمبر خفتی تو به جای او به بستر

ای رهبر مهربان معصوم وای دشمن ظلم و یار مظلوم

شبها به خرابه های خاموش نان فقرا کشیده بر دوش

با دست کرم ز راد مردی نان در دهن یتیم کردی

در شهر اگر گرسنه ای بود از غصۀ او دلت نیاسود