مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 135

ج

جباه:/پیشانیها(جمع:جبهه)و نیز:پیشگاه،جلو

جریر:/نام شاعری از شعرای عرب

جوزا:/نام برجی است از بروج آسمان،نام صورتی از صور فلکی جنوبی به صورت مرد قائم به دو کرسی، منطقه بسته و شمشیری حمایل انداخته و به دست راست عصایی بالای سر گرفته و دست چپ در آستین کشیده است.

جوهر و عرض:/جوهر معرّب گوهر چیزی که به ذات خود قائم باشد.عرض:/چیزی است که قیام آن بوسیلۀ جوهر باشد مانند:لوح و نقش و جامه و رنگ که اولی جوهر و دومی عرض است.

جیب:/دامن

ح

حبلی:/آبستن

حربا:/آفتاب پرست،جانوری از راستۀ مارمولکان که هر جا باشد خود را به رنگ آن در می آورد

حرز:/دعایی که همراه خود داشته باشند،طلسم و تعویذ

حطب:/هیزم

حفیظ:/نگهبان و موکّل بر چیزی

حورا:/(مؤنّث احور)زن سپید پوست سیاه چشم،زن بهشتی،هر یک از حور العین

حیل:/مکرها،ترفندها(جمع حیله)

خ

ختن:/داماد

خدو(خیو):/آب دهان،تف

خرق و التیام:/پاره شدن و باز پیوستن که حکما آن را در افلاک منکرند

خزف:/سفال

خصم اوبار:/فرو برنده دشمن،نابود کننده دشمن

خطیر:/بزرگ و عظیم و مهم

خلّخ و چگل:/نام دو شهر است در ترکستان که به حسن خیزی معروف بوده است.

خلیع العذار:/آزاد و رها شده و سرخود،افسار گسیخته.

خورنق:/نام قصری است که نعمان بن منذر برای بهرام گور ساخت.

خیام:/چادرها،خیمه ها(جمع خیمه)