مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 137

س

ساتگین:/پیالۀ شراب خوری

ساطع:/بلند،روشن،نورانی

سبحه طرازان قدس:/فرشتگان،ملائک

سبق:/پیش رفتن و از دیگران درگذشتن

سبیکه:/پاره ای از طلا و نقره گداخته

سجیّن:/وادیی است در جهنم،زندان

سحا:/گیاه معطّر،

سدّه:/آستانه

سرادقات:/سراپرده ها(جمع سرادق معرّب سراپرده)

سریر:/تخت

سعی:/دویدن،تند رفتن(از اعمال حجّ است که بین دو کوه صفا و مروه انجام می شود)

سقایت:/آب دادن،شراب دادن

سکّین:/کارد

سلاسل:/زنجیرها(جمع سلسله)

سماط:/سفره،خوان

سویدا:/زن سیاه،گشنیز(مصفّر سوداء)سویداء قلب:دانۀ دل،مرکز دل

سیماب:/جیوه

ش

شاهین:/قسمی از باز شکاری،زبانۀ ترازو،چوب ترازو،تکیه گاه

شبرنگ:/اسب کمیت تیره،نام گلی سیاه رنگ،سنگی سیاه که بر آتش می سوزد،نام اسب سیاوش

شبه:/سنگ سیاه

شراک:/بند کفش

شرفه:/کنگرۀ عمارت

شعار و دثار:/لباس زیرین و رویین،راه و روش،

شمسه:/قرص زر اندوده

شمع کسی یا چیزی را لگن کردن:/کنایه از خاموش کردن و نابود کردن است.

شهمات:/کلمه ای است در بازی شطرنج،یعنی شاه کشته شد یا شاه مات شد.

شیم:/عادتها،خویها(جمع شیمه)