مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 140

قامع:/شکننده و خوار گرداننده

قتب:/پالان،جهاز شتر

قرطه:/نوعی لباس جلوباز(معرّب کرته)گوشواره واحد

قسور(قسوره):/شیر درنده

قشور:پوستها(جمع قشر)

قصیر:/کوتاه

قطاس:/لفظی است ترکی به معنی موی دم گاو کوهی که آن را کجگاو گویند(معرّب قوتاس) (غیاث اللغات)

قمقام:/دریا،مهتر،کارد بزرگ

ک

کحل:/سرمه

کدیه:/سختی روزگار

کدّاس(کداس):/خرمن،غلّه درو کردۀ فراهم آورده

کرّار:/بسیار حمله کننده،

کریچه:/خانۀ کوچک

کشف:/باخه و سنگ پشت

کلف:/هر لکه که در آفتاب و ماه دیده شود

کلک:/قلم،خامه،نی تو خالی

کنف:/پناه،حمایت

کنه:/حقیقت هر چیز،گوهر هر چیز

کوثر:/نهری است در بهشت

گ

گرم:/غم و اندوه و زحمت سخت

گوگرد احمر(کبریت احمر):/کنایه از اکسیر.گوگرد سرخ،احمر،بغایت کمیاب است.

ل

لات و عزّی:/نام دو بت است از بتهای قریش در عصر جاهلیّت

لالۀ نعمانی:/نباتی است برگش شبیه به برگ زنبق و منحصر در سه چهار عدد و گلشن مانند شقایق و