مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 39

محتشم کاشانی(درگذشته به سال 996 ه.)

محتشم کاشانی از شعرای اوایل دوران صفویّه است.بهترین اشعارش در مدایح و مرائی خاندان رسالت(علیه السلام)می باشد.ترکیب بندی که شامل دوازده بند است و در رثاء حضرت سید الشهداء(علیه السلام)و واقعۀ جانسوز کربلاست از شهرت خاصی برخوردار است.دیوان قصاید و غزلیاتش شامل «جامع اللطایف»و«نقل عشاق»است.وفات محتشم به سال 996 هجری اتفاق افتاد.دیوانش چاپ شده است.

در منقبت حضرت امیر المؤمنین علی ابن ابیطالب(علیه السلام)

-1

ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام هندوی خال ترا صد یوسف مصری غلام

چهره ات افروخته ماه درخشان را عذار جلوه ات آموخته کبک خرامان را خرام

کاکلت بر آفتاب از ساحری افکنده ظِل سنبلت بر روی آب از جادوئی گسترده دام

طوبی از قدّت پیاپی می کند رفتار کسب طوطی از لعلت دمادم می کند گفتار وام

گل به بویت گر چه می باشد،نمی باشد بسی مه به رویت گر چه می ماند،نمی ماند تمام

گر نسازم سر فدایت بر تو خون من حلال ور نمیرم در هوایت زندگی بر من حرام

شاه خوبانی چو جولان می کنی بر پشت زین ماه تابانی چو طالع می شوی از طرف بام

یافتم دِی رخصت طوف ریاض عارضش زد صبا زان گلستان بوی بهشتم بر مشام

بر لب آن چشمه از خالش نشسته هندویی چون سواد دیدۀ مردم به عین احترام

غیرتم زد در دل آتش کز چه باشد بی سبب هندوی شیرین مذاق از دلبر ما تلخکام