مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 60

همای شیرازی(ولادت به سال 1212 ه.)

نام اصلی او«محمد رضا قلیخان»است و پس از کسب علوم و درآمدن به لباس روحانیت به«ملا محمد رضا»شهرت یافت.وی 18 سال در عتبات عالیات از محضر استادانی بزرگ چون شیخ محمد حسن صاحب جواهر الکلام بهره برد و پس از سفری به هند به زادگاه خود شیراز برگشت.

هما علاوه بر شاعری از هنر خطاطی نیز بهره مند بوده است.کلیات اشعار هما در دو مجلد چاپ شده است.

فی مناقب اسد اللّه الغالب علی بن ابیطالب(علیه السلام)

-1

چون نجات هر دو عالم شد ولای مرتضی در دو عالم مگسل از دامان او دست ولا

ساقی کوثر امیر المؤمنین سالار کل سرور عالم ولی اللّه اعظم مرتضی

گوهرِ فطرت،امینِ دین،ولیّ کردگار هادی امت،امام حق،وصیّ مصطِفی

گوهر تاج سَلونی ،ماه برج لو کُشِف تاج بخش شهریاران تاجدار انّما

حصن اسلام از دم شمشیر او شد استوار آنچنان که کعبه از مولود او شد باصفا

تا به اقلیم ولایت زد قدم آن شهریار تا به دار الملک ایمان شد مکین آن پادشا

کیش اهریمن نهان شد دین یزدان آشکار دولت باطل سرآمد رایت حق شد بپا

دولت و اقبال جویی در ثنای او طلب روضۀ فردوس خواهی در حریم او بیا

طبع دریا بار او در بزم باشد آفتاب رُمْح خصم اوْبار او در رزم باشد اژدها

آنکه چون شمشیر او بر فرق عَمرْ و عَبدوَد سود و سود از فخر فرق دین به عرش کبریا