مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 85

اقبال لاهوری(1289-1357 ه.)

علامه محمّد اقبال لاهوری شاعر متفکّر پاکستانی است.علو فکر و رقّت خیال و تنوّع احساسات او در مسائل مختلف،بویژه در وحدت اسلامی درخور تحسین و اعجاب می باشد.وی در سال 1289 ه.در سیالکوت پاکستان غربی دیده به جهان گشود.تحصیلاتش را در فلسفه در انگلستان و آلمان به انجام رسانید و به وطن بازگشت.اقبال از پیشروان و اصلاح طلبان بزرگ مسلمین بود.

آثار او در مجموعه هایی به نام«پیام مشرق»«زبور عجم»«اسرار و رموز»و«جاویدنامه»چند بار طبع شده.

دیوان اشعارش نیز در ایران بارها چاپ شده است.

در شرح اسرار اسمای علی مرتضی(علیه السلام)

-1

مسلم اوّل شه مردان علی عشق را سرمایه ی ایمان علی

از ولای دودمانش زنده ام در جهان مثل گهر تابنده ام

نرگسم وارفته ی نظّاره ام در خیابانش چو بو آواره ام

زمزم ار جوشد ز خاک من ازوست می اگر ریزد ز تاک من ازوست

خاکم و از مهر او آیینه ام می توان دیدن نوا در سینه ام

از رخ او فال پیغمبر گرفت ملّت حق از شکوهش فر گرفت

قوّت دین مبین فرموده اش کاینات آیین پذیر از دوده اش

مرسل حق کرد نامش بو تراب حق ید اللّه خواند در ام الکتاب

هر که دانای رموز زندگیست سرّ اسمای علی داند که چیست

خاک تاریکی که نام او تن است عقل از بیداد او در شیون است