مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 97

الهی قمشه ای(درگذشته به سال 1352 ه.ش.)

آقا میرزا مهدی الهی قمشه ای استاد دانشگاه تهران در قمشه ولادت یافت و پس از طی مقدمات تحصیل،حکمت را در محضر آقا میرزا شیخ هادی فرزانه تلمّذ کرد.الهی قمشه ای مدّتی نیز در مشهد اقامت نمود و از درس شیخ اسد اللّه یزدی بهره ها برد و پس از تکمیل علوم معقول و منقول به تهران رفت و در دانشگاه به تدریس پرداخت.الهی علاوه بر مراتب علمی اشعاری لطیف می سرود.

کلیّات اشعارش که متضمّن انواع آثار،از غزل و قصیده و مثنویهاست؛چاپ و منتشر شده است.

در ستایش سیّد الموحّدین امیر المؤمنین حضرت علی علیه السّلام

-1

شاهد کلُّ الجمالِ ایزدِ یکتا،علی است پرتو اشراق آن پیدای ناپیدا علی است

معنی فرقان،فروغ ملک جان،فخر جهان شاهد ایمان،شه امکان،مهِ بطحا علی است

سرّ مطلق،والی حق،پیشوای ما خلق کاشف اسرار قرآن راز ما اوحی علی است

بلبل گویای اسرار گلستان وجود سرّ سبحان،شاه ایمان،ماه اوْ ادنی علی است

بر همه خوبان عالم،قبله گاه رحمت اوست جمله پاکان جهان را سرور و مولی علی است

تکیه گاه وی سریر هَل اتی در قرب دوست زانکه در حبّ خدا آن فردِ بی همتا علی است

بر سر از سلطان عزّت یافت تاج(انّما) آری ایمان را نگهبان در صف هیجا علی است

نزد دانا باطن(انّا هدیناه السّبیل) پیش اهل دل بهشت و کوثر و طوبی علی است

آدم و نوح و خلیل و یونس و هود و مسیح صالح و شیث و شعیب و موسی و عیسا علی است

داستان موسی و فرعون و اعجاز مسیح کشتی نوح و خلیل و آتش و دریا علی است