مناقب علوی در شعر فارسی صفحه 99

صادق سرمد(وفات 1339 ه.ش)

صادق سرمد در خانواده ای روحانی در تهران متولد شد و از دانشکدۀ حقوق فارغ التحصیل شد.از 33 سالگی به وکالت دادگستری پرداخت و در دورۀ 18 مجلس شورای ملّی به نمایندگی انتخاب شد.

سرمد تا سال 1320 آثار منثور و منظوم خود را در جراید و مجلات ادبی ایران و هندوستان منتشر می کرد.وی امتیاز روزنامه«صدای ایران»را به دست آورد و مدت 6 سال آن را منتشر کرد.وی در انواع شعر طبع آزمایی کرد امّا بیشتر توجهش به قصیده سرایی بود.سرمد در بدیهه گویی دست داشت.

رهبر آزادگان

-1

اگر هزار بشیر آمد و نذیر آمد محمّد است که بی مثل و بی نظیر آمد

مزاج عالمیان چون به شور و شر گردید به خبر جامعه خیر البشر بشیر آمد

به دور پادشه عادلی که پیش درش قصور عالیه ی قیصری قصیر آمد

ز آسمان رسالت بتافت ختم رسل که چرخ معدلت از طلعتش منیر آمد

عقول ناقصه از شرم دم فرو بستند که عقل کامل و کل در سخن دلیر آمد

به قدرت صمدی در صنم شکست افتاد که دور سلطنت واحد قدیر آمد

بساط ظلم برافتاد از بسیط زمین بشیر عدل الهی چو بر سریر آمد

نخست مرد خدایی که دست بیعت داد رسول را به صباح و مسا ظهیر آمد

علی ولی خدا صاحب ولایت بود که بهر نصرت حق ناصر و نصیر آمد

بدان مثابه که هارون وزیر موسی بود علی معین رسول آمد و وزیر آمد