قرآن عثمان طه

سوره الصافات

Bismi Allāhi Ar-Raĥmani Ar-Raĥīmi Wa Aş-Şāffāti Şaffāan

1

به نام خداوند رحمتگر مهربان‌؛ سوگند به صف‌بستگان- كه صفى [با شكوه‌] بسته‌اند-


Fālzzājirāti Zajrāan

2

و به زجركنندگان- كه به سختى زجر مى‌كنند-


Fālttāliyāti Dhikrāan

3

و به تلاوت‌كنندگان [آيات الهى‌]،


'Inna 'Ilahakum Lawāĥidun

4

كه قطعاً معبود شما يگانه است.


Rabbu As-Samāwāti Wa Al-'Arđi Wa Mā Baynahumā Wa Rabbu Al-Mashāriqi

5

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، و پروردگار خاورها.


'Innā Zayyannā As-Samā'a Ad-Dunyā Bizīnatin Al-Kawākib

6

ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم.


Wa Ĥifžāan Min Kulli Shayţānin Māridin

7

و [آن را] از هر شيطان سركشى نگاه داشتيم.


Lā Yassamma`ūna 'Ilá Al-Mala'i Al-'A`lá Wa Yuqdhafūna Min Kulli Jānibin

8

[به طورى كه‌] نمى‌توانند به انبوه [فرشتگانِ‌] عالَم بالا گوش فرادهند، و از هر سوى پرتاب مى‌شوند.


Duĥūrāan Wa Lahum `Adhābun Waşibun

9

با شدّت به دور رانده مى‌شوند، و برايشان عذابى دايم است.


'Illā Man Khaţifa Al-Khaţfata Fa'atba`ahu Shihābun Thāqibunā

10

مگر كسى كه [از سخن بالاييان‌] يكباره استراق سمع كند، كه شهابى شكافنده از پى او مى‌تازد.


Fāstaftihim 'Ahum 'Ashaddu Khalqāan 'Am Man Khalaqnā 'Innā Khalaqnāhum Min Ţīnin Lāzibin

11

پس، [از كافران‌] بپرس: آيا ايشان از نظر آفرينش سخت‌ترند يا كسانى كه [در آسمانها] خلق كرديم؟ ما آنان را از گِلى چسبنده پديد آورديم.


Bal `Ajibta Wa Yaskharūna

12

بلكه عجب مى‌دارى و [آنها] ريشخند مى‌كنند.


Wa 'Idhā Dhukkirū Lā Yadhkurūna

13

و چون پند داده شوند عبرت نمى‌گيرند.


Wa 'Idhā Ra'awā 'Āyatan Yastaskhirūna

14

و چون آيتى ببينند به ريشخند مى‌پردازند.


Wa Qālū 'In Hādhā 'Illā Siĥrun Mubīnun

15

و مى‌گويند: «اين جز سحرى آشكار نيست.»


'A'idhā Mitnā Wa Kunnā Turābāan Wa `Ižāmāan 'A'innā Lamab`ūthūna

16

«آيا چون مُرديم و خاك و استخوانهاى [خُرد] گرديديم، آيا راستى برانگيخته مى‌شويم؟


'Awa'ābā'uunā Al-'Awwalūna

17

و همين طور پدران اوّليه ما؟!»


Qul Na`am Wa 'Antum Dākhirūna

18

بگو: «آرى! در حالى كه شما خواريد.»


Fa'innamā Hiya Zajratun Wāĥidatun Fa'idhā Hum Yanžurūna

19

و آن تنها يك فرياد است و بس! و بناگاه آنان به تماشا خيزند.


Wa Qālū Yā Waylanā Hādhā Yawmu Ad-Dīni

20

و مى‌گويند: «اى واى بر ما! اين است روز جزا.»


Hādhā Yawmu Al-Faşli Al-Ladhī Kuntum Bihi Tukadhdhibūna

21

اين است همان روز داورى كه آن را تكذيب مى‌كرديد.


Aĥshurū Al-Ladhīna Žalamū Wa 'Azwājahum Wa Mā Kānū Ya`budūna

22

كسانى را كه ستم كرده‌اند، با همرديفانشان و آنچه غير از خدا مى‌پرستيده‌اند،


Min Dūni Allāhi Fāhdūhum 'Ilá Şirāţi Al-Jaĥīmi

23

گرد آوريد و به سوى راه جهنّم رهبرى‌شان كنيد.


Wa Qifūhum 'Innahum Mas'ūlūna

24

و بازداشتشان نماييد كه آنها مسئولند.


Mā Lakum Lā Tanāşarūna

25

شما را چه شده است كه همديگر را يارى نمى‌كنيد؟!


Bal Humu Al-Yawma Mustaslimūna

26

[نه!] بلكه امروز آنان از دَرِ تسليم درآمدگانند.


Wa 'Aqbala Ba`đuhum `Alá Ba`đin Yatasā'alūna

27

و بعضى روى به بعضى ديگر مى‌آورند [و] از يكديگر مى‌پرسند.


Qālū 'Innakum Kuntum Ta'tūnanā `Ani Al-Yamīni

28

[و] مى‌گويند: «شما [ظاهراً] از درِ راستى با ما درمى‌آمديد [و خود را حق به جانب مى‌نموديد].»


Qālū Bal Lam Takūnū Mu'uminīna

29

[متّهمَان‌] مى‌گويند: « [نه!] بلكه با ايمان نبوديد.


Wa Mā Kāna Lanā `Alaykum Min Sulţānin Bal Kuntum Qawmāan Ţāghīna

30

و ما را بر شما هيچ تسلّطى نبود، بلكه خودتان سركش بوديد.


Faĥaqqa `Alaynā Qawlu Rabbinā 'Innā Ladhā'iqūna

31

پس فرمان پروردگارمان بر ما سزاوار آمد ما واقعاً بايد [عذاب را] بچشيم.


Fa'aghwaynākum 'Innā Kunnā Ghāwīna

32

و شما را گمراه كرديم، زيرا خودمان گمراه بوديم.»


Fa'innahum Yawma'idhin Fī Al-`Adhābi Mushtarikūna

33

پس، در حقيقت، آنان در آن روز در عذاب شريك يكديگرند.


'Innā Kadhālika Naf`alu Bil-Mujrimīna

34

[آرى،] ما با مجرمان چنين رفتار مى‌كنيم.


'Innahum Kānū 'Idhā Qīla Lahum Lā 'Ilāha 'Illā Al-Lahu Yastakbirūna

35

چرا كه آنان بودند كه وقتى به ايشان گفته مى‌شد: «خدايى جز خداى يگانه نيست»، تكبّر مى‌ورزيدند.


Wa Yaqūlūna 'A'innā Latārikū 'Ālihatinā Lishā`irin Majnūnin

36

و مى‌گفتند: «آيا ما براى شاعرى ديوانه دست از خدايانمان برداريم؟!»


Bal Jā'a Bil-Ĥaqqi Wa Şaddaqa Al-Mursalīna

37

ولى نه! [او] حقيقت را آورده و فرستادگان را تصديق كرده است.


'Innakum Ladhā'iqū Al-`Adhābi Al-'Alīmi

38

در واقع، شما عذاب پردرد را خواهيد چشيد.


Wa Mā Tujzawna 'Illā Mā Kuntum Ta`malūna

39

و جز آنچه مى‌كرديد جزا نمى‌يابيد.


'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna

40

مگر بندگان پاكدل خدا.


'Ūlā'ika Lahum Rizqun Ma`lūmun

41

آنان روزىِ معيّن خواهند داشت.


Fawākihu Wa Hum Mukramūna

42

[انواع‌] ميوه‌ها و آنان مورد احترام خواهند بود.


Fī Jannāti An-Na`īmi

43

در باغهاى پر نعمت.


`Alá Sururin Mutaqābilīna

44

بر سريرها در برابر همديگر [مى‌نشينند].


Yuţāfu `Alayhim Bika'sin Min Ma`īnin

45

با جامى از باده ناب پيرامونشان به گردش درمى‌آيند


Bayđā'a Ladhdhatin Lilshshāribīna

46

[باده‌اى‌] سخت سپيد كه نوشندگان را لذّتى [خاص‌] مى‌دهد


Lā Fīhā Ghawlun Wa Lā Hum `Anhā Yunzafūna

47

نه در آن فساد عقل است و نه ايشان از آن به بدمستى [و فرسودگى‌] مى‌افتند.


Wa `Indahum Qāşirātu Aţ-Ţarfi `Īnun

48

و نزدشان [دلبرانى‌] فروهشته‌نگاه و فراخ‌ديده باشند.


Ka'annahunna Bayđun Maknūnun

49

[از شدّت سپيدى‌] گويى تخم شتر مرغ [زير پَر] ند.


Fa'aqbala Ba`đuhum `Alá Ba`đin Yatasā'alūna

50

پس برخى‌شان به برخى روى نموده و از همديگر پرس‌وجو مى‌كنند.


Qāla Qā'ilun Minhum 'Innī Kāna Lī Qarīnun

51

گوينده‌اى از آنان مى‌گويد: «راستى من [در دنيا] همنشينى داشتم،


Yaqūlu 'A'innaka Lamina Al-Muşaddiqīna

52

[كه به من‌] مى‌گفت: «آيا واقعاً تو از باوردارندگانى؟


'A'idhā Mitnā Wa Kunnā Turābāan Wa `Ižāmāan 'A'innā Lamadīnūna

53

آيا وقتى مرديم و خاك و [مشتى‌] استخوان شديم، آيا واقعاً جزا مى‌يابيم؟»


Qāla Hal 'Antum Muţţali`ūna

54

[مؤمن‌] مى‌پرسد: «آيا شما اطلاع داريد [كجاست‌]؟»


Fāţţala`a Fara'āhu Fī Sawā'i Al-Jaĥīmi

55

پس اطّلاع حاصل مى‌كند، و او را در ميان آتش مى‌بيند.


Qāla Ta-Allāhi 'In Kidta Laturdīni

56

[و] مى‌گويد: «به خدا سوگند، چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى.


Wa Lawlā Ni`matu Rabbī Lakuntu Mina Al-Muĥđarīna

57

و اگر رحمت پروردگارم نبود، هرآينه من [نيز] از احضارشدگان بودم.»


'Afamā Naĥnu Bimayyitīna

58

[و از روى شوق مى‌گويد:] «آيا ديگر روى مرگ نمى‌بينيم،


'Illā Mawtatanā Al-'Ūlá Wa Mā Naĥnu Bimu`adhdhabīna

59

جز همان مرگ نخستين خود؟ و ما هرگز عذاب نخواهيم شد؟!


'Inna Hādhā Lahuwa Al-Fawzu Al-`Ažīmu

60

راستى كه اين همان كاميابى بزرگ است.»


Limithli Hādhā Falya`mali Al-`Āmilūna

61

براى چنين [پاداشى‌] بايد كوشندگان بكوشند.


'Adhalika Khayrun Nuzulāan 'Am Shajaratu Az-Zaqqūmi

62

آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است يا درخت زقّوم؟!


'Innā Ja`alnāhā Fitnatan Lilžžālimīna

63

در حقيقت، ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم.


'Innahā Shajaratun Takhruju Fī 'Aşli Al-Jaĥīmi

64

آن، درختى است كه از قعر آتش سوزان مى‌رويد،


Ţal`uhā Ka'annahu Ru'ūsu Ash-Shayāţīni

65

ميوه‌اش گويى چون كلّه‌هاى شياطين است،


Fa'innahum La'ākilūna Minhā Famāli'ūna Minhā Al-Buţūna

66

پس [دوزخيان‌] حتماً از آن مى‌خورند و شكمها را از آن پر مى‌كنند،


Thumma 'Inna Lahum `Alayhā Lashawbāan Min Ĥamīmin

67

سپس ايشان را بر سر آن، آميغى از آب جوشان است


Thumma 'Inna Marji`ahum La'ilá Al-Jaĥīmi

68

آن گاه بازگشتشان بى‌گمان به سوى دوزخ است.


'Innahum 'Alfawā 'Ābā'ahum Đāllīna

69

آنها پدران خود را گمراه يافتند،


Fahum `Alá 'Āthārihim Yuhra`ūna

70

پس ايشان به دنبال آنها مى‌شتابند.


Wa Laqad Đalla Qablahum 'Aktharu Al-'Awwalīna

71

و قطعاً پيش از آنها بيشتر پيشينيان به گمراهى افتادند.


Wa Laqad 'Arsalnā Fīhim Mundhirīna

72

و حال آنكه مسلّماً در ميانشان هشداردهندگانى فرستاديم.


Fānžur Kayfa Kāna `Āqibatu Al-Mundharīna

73

پس ببين فرجام هشدارداده‌شدگان چگونه بود.


'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna

74

به استثناى بندگان پاكدل خدا.


Wa Laqad Nādānā Nūĥun Falani`ma Al-Mujībūna

75

و نوح، ما را ندا داد، و چه نيك اجابت‌كننده بوديم.


Wa Najjaynāhu Wa 'Ahlahu Mina Al-Karbi Al-`Ažīmi

76

و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم.


Wa Ja`alnā Dhurrīyatahu Humu Al-Bāqīna

77

و [تنها] نسل او را باقى گذاشتيم.


Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna

78

و در ميان آيندگان [آوازه نيك‌] او را بر جاى گذاشتيم.


Salāmun `Alá Nūĥin Fī Al-`Ālamīna

79

درود بر نوح در ميان جهانيان.


'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna

80

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم.


'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna

81

به راستى او از بندگان مؤمن ما بود.


Thumma 'Aghraqnā Al-'Ākharīna

82

سپس ديگران را غرق كرديم.


Wa 'Inna Min Shī`atihi La'ibrāhīma

83

و بى‌گمان، ابراهيم از پيروان اوست.


'Idh Jā'a Rabbahu Biqalbin Salīmin

84

آن گاه كه با دلى پاك به [پيشگاهِ‌] پروردگارش آمد.


'Idh Qāla Li'abīhi Wa Qawmihi Mādhā Ta`budūna

85

چون به پدر [خوانده‌] و قوم خود گفت: «چه مى‌پرستيد؟


'A'ifkāan 'Ālihatan Dūna Allāhi Turīdūna

86

آيا غير از خدا، به دروغ، خدايانى [ديگر] مى‌خواهيد؟!


Famā Žannukum Birabbi Al-`Ālamīna

87

پس گمانتان به پروردگار جهانيان چيست؟»


Fanažara Nažratan Fī An-Nujūmi

88

پس نظرى به ستارگان افكند،


Faqāla 'Innī Saqīmun

89

و گفت: «من كسالت دارم.»


Fatawallawā `Anhu Mudbirīna

90

پس پشت‌كنان از او روى برتافتند.


Farāgha 'Ilá 'Ālihatihim Faqāla 'Alā Ta'kulūna

91

تا نهانى به سوى خدايانشان رفت و [به ريشخند] گفت: «آيا غذا نمى‌خوريد؟


Mā Lakum Lā Tanţiqūna

92

شما را چه شده كه سخن نمى‌گوييد؟!»


Farāgha `Alayhim Đarbāan Bil-Yamīni

93

پس با دست راست، بر سر آنها زدن گرفت.


Fa'aqbalū 'Ilayhi Yaziffūna

94

تا دوان دوان سوى او روى‌آور شدند.


Qāla 'Ata`budūna Mā Tanĥitūna

95

[ابراهيم‌] گفت: «آيا آنچه را مى‌تراشيد، مى‌پرستيد؟


Wa Allāhu Khalaqakum Wa Mā Ta`malūna

96

با اينكه خدا شما و آنچه را كه برمى‌سازيد آفريده است.»


Qālū Abnū Lahu Bunyānāan Fa'alqūhu Fī Al-Jaĥīmi

97

گفتند: «برايش [كوره‌] خانه‌اى بسازيد و در آتشش بيندازيد.»


Fa'arādū Bihi Kaydāan Faja`alnāhumu Al-'Asfalīna

98

پس خواستند به از نيرنگى زنند و [لى‌] ما آنان را پَست گردانيديم.


Wa Qāla 'Innī Dhāhibun 'Ilá Rabbī Sayahdīni

99

و [ابراهيم‌] گفت: «من به سوى پروردگارم رهسپارم، زودا كه مرا راه نمايد.»


Rabbi Hab Lī Mina Aş-Şāliĥīna

100

«اى پروردگار من! مرا [فرزندى‌] از شايستگان بخش.»


Fabashsharnāhu Bighulāmin Ĥalīmin

101

پس او را به پسرى بردبار مژده داديم.


Falammā Balagha Ma`ahu As-Sa`ya Qāla Yā Bunayya 'Innī 'Ará Fī Al-Manāmi 'Annī 'Adhbaĥuka Fānžur Mādhā Tará Qāla Yā 'Abati Af`al Mā Tu'umaru Satajidunī 'In Shā'a Allāhu Mina Aş-Şābirīna

102

و وقتى با او به جايگاه «سَعْى» رسيد، گفت: «اى پسرك من! من در خواب [چنين‌] مى‌بينم كه تو را سر مى‌بُرَم، پس ببين چه به نظرت مى‌آيد؟» گفت: «اى پدر من! آنچه را مأمورى بكن. ان شاء اللَّه مرا از شكيبايان خواهى يافت.»


Falammā 'Aslamā Wa Tallahu Liljabīni

103

پس وقتى هر دو تن دردادند [و همديگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پيشانى بر خاك افكند،


Wa Nādaynāhu 'An Yā 'Ibrāhīmu

104

او را ندا داديم كه اى ابراهيم!


Qad Şaddaqta Ar-Ru'uyā 'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna

105

رؤيا [ى خود] را حقيقت بخشيدى. ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.


'Inna Hādhā Lahuwa Al-Balā'u Al-Mubīnu

106

راستى كه اين همان آزمايش آشكار بود.


Wa Fadaynāhu Bidhibĥin `Ažīmin

107

و او را در ازاى قربانىِ بزرگى باز رهانيديم.


Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna

108

و در [ميان‌] آيندگان براى او [آوازه نيك‌] به جاى گذاشتيم.


Salāmun `Alá 'Ibrāhīma

109

درود بر ابراهيم.


Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna

110

نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.


'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna

111

در حقيقت، او از بندگان با ايمان ما بود.


Wa Bashsharnāhu Bi'isĥāqa Nabīyan Mina Aş-Şāliĥīna

112

و او را به اسحاق كه پيامبرى از [جمله‌] شايستگان است مژده داديم.


Wa Bāraknā `Alayhi Wa `Alá 'Isĥāqa Wa Min Dhurrīyatihimā Muĥsinun Wa Žālimun Linafsihi Mubīnun

113

و به او و به اسحاق بركت داديم، و از نسل آن دو برخى نيكوكار و [برخى‌] آشكارا به خود ستمكار بودند.


Wa Laqad Manannā `Alá Mūsá Wa Hārūna

114

و در حقيقت، بر موسى و هارون منّت نهاديم.


Wa Najjaynāhumā Wa Qawmahumā Mina Al-Karbi Al-`Ažīmi

115

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانيديم.


Wa Naşarnāhum Fakānū Humu Al-Ghālibīna

116

و آنان را يارى داديم تا ايشان غالب آمدند.


Wa 'Ātaynāhumā Al-Kitāba Al-Mustabīna

117

و آن دو را كتاب روشن داديم.


Wa Hadaynāhumā Aş-Şirāţa Al-Mustaqīma

118

و هر دو را به راه راست هدايت كرديم.


Wa Taraknā `Alayhimā Fī Al-'Ākhirīna

119

و براى آن دو در [ميان‌] آيندگان [نام نيك‌] به جاى گذاشتيم.


Salāmun `Alá Mūsá Wa Hārūna

120

درود بر موسى و هارون.


'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna

121

ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم،


'Innahumā Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna

122

زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند.


Wa 'Inna 'Ilyāsa Lamina Al-Mursalīna

123

و به راستى الياس از فرستادگان [ما] بود.


'Idh Qāla Liqawmihi 'Alā Tattaqūna

124

چون به قوم خود گفت: «آيا پروا نمى‌داريد؟


'Atad`ūna Ba`lāan Wa Tadharūna 'Aĥsana Al-Khāliqīna

125

آيا «بعل» را مى‌پرستيد و بهترين آفرينندگان را وامى‌گذاريد؟!


Al-Laha Rabbakum Wa Rabba 'Ābā'ikumu Al-'Awwalīna

126

[يعنى:] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست؟!»


Fakadhdhabūhu Fa'innahum Lamuĥđarūna

127

پس او را دروغگو شمردند، و قطعاً آنها [در آتش‌] احضار خواهند شد،


'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna

128

مگر بندگان پاكدين خدا.


Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna

129

و براى او در [ميان‌] آيندگان [آوازه نيك‌] به جاى گذاشتيم.


Salāmun `Alá Ilyāsin

130

درود بر پيروان الياس.


'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna

131

ما نيكوكاران را اين گونه پاداش مى‌دهيم،


'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna

132

زيرا او از بندگان با ايمان ما بود.


Wa 'Inna Lūţāan Lamina Al-Mursalīna

133

و در حقيقت، لوط از زمره فرستادگان بود.


'Idh Najjaynāhu Wa 'Ahlahu 'Ajma`īna

134

آن گاه كه او و همه كسانش را رهانيديم،


'Illā `Ajūzāan Fī Al-Ghābirīna

135

جز پير زنى كه در ميان باقى‌ماندگان [و خاكسترشدگان‌] بود.


Thumma Dammarnā Al-'Ākharīna

136

سپس ديگران را هلاك كرديم.


Wa 'Innakum Latamurrūna `Alayhim Muşbiĥīna

137

و در حقيقت، شما بر آنان صبحگاهان،


Wa Bil-Layli 'Afalā Ta`qilūna

138

و شامگاهان مى‌گذريد. آيا به فكر فرو نمى‌رويد؟!


Wa 'Inna Yūnis Lamina Al-Mursalīna

139

و در حقيقت، يونس از زمره فرستادگان بود.


'Idh 'Abaqa 'Ilá Al-Fulki Al-Mashĥūni

140

آن گاه كه به سوى كشتى پُر، بگريخت.


Fasāhama Fakāna Mina Al-Mudĥađīna

141

پس [يونس سرنشينان كشتى‌] قرعه انداخت و خود از بازندگان شد!


Fāltaqamahu Al-Ĥūtu Wa Huwa Mulīmun

142

[او را به دريا افكندند] و عنبرماهى او را بلعيد در حالى كه او نكوهشگر خويش بود.


Falawlā 'Annahu Kāna Mina Al-Musabbiĥīna

143

و اگر او از زمره تسبيح‌كنندگان نبود،


Lalabitha Fī Baţnihi 'Ilá Yawmi Yub`athūna

144

قطعاً تا روزى كه برانگيخته مى‌شوند، در شكم آن [ماهى‌] مى‌ماند.


Fanabadhnāhu Bil-`Arā'i Wa Huwa Saqīmun

145

پس او را در حالى كه ناخوش بود به زمين خشكى افكنديم.


Wa 'Anbatnā `Alayhi Shajaratan Min Yaqţīnin

146

و بر بالاى [سَرِ] او درختى از [نوع‌] كدوبُن رويانيديم.


Wa 'Arsalnāhu 'Ilá Miā'ati 'Alfin 'Aw Yazīdūna

147

و او را به سوى يكصد هزار [نفر از ساكنان نينوا] يا بيشتر روانه كرديم.


Fa'āmanū Famatta`nāhum 'Ilá Ĥīnin

148

پس ايمان آوردند و تا چندى برخوردارشان كرديم.


Fāstaftihim 'Alirabbika Al-Banātu Wa Lahumu Al-Banūna

149

پس، از مشركان جويا شو: آيا پروردگارت را دختران و آنان را پسران است؟!


'Am Khalaqnā Al-Malā'ikata 'Ināthāan Wa Hum Shāhidūna

150

يا فرشتگان را مادينه آفريديم و آنان شاهد بودند؟


'Alā 'Innahum Min 'Ifkihim Layaqūlūna

151

هش‌دار كه اينان از دروغ پردازى خود قطعاً خواهند گفت:


Walada Allāhu Wa 'Innahum Lakādhibūna

152

«خدا فرزند آورده.» در حالى كه آنها قطعاً دروغگويانند.


'Āşţafá Al-Banāti `Alá Al-Banīna

153

آيا [خدا] دختران را بر پسران برگزيده است؟


Mā Lakum Kayfa Taĥkumūna

154

شما را چه شده؟ چگونه داورى مى‌كنيد؟


'Afalā Tadhakkarūn

155

آيا سَرِ پندگرفتن نداريد؟!


'Am Lakum Sulţānun Mubīnun

156

يا دليلى آشكار [در دست‌] داريد؟


Fa'tū Bikitābikum 'In Kuntum Şādiqīna

157

پس اگر راست مى‌گوييد كتابتان را بياوريد.


Wa Ja`alū Baynahu Wa Bayna Al-Jinnati Nasabāan Wa Laqad `Alimati Al-Jinnatu 'Innahum Lamuĥđarūna

158

و ميان خدا و جنّ‌ها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنّيان نيك دانسته‌اند كه [براى حساب پس‌دادن،] خودشان احضار خواهند شد.


Subĥāna Allāhi `Ammā Yaşifūna

159

خدا منزّه است از آنچه در وصف مى‌آورند.


'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna

160

به استثناى بندگان پاكدل خدا.


Fa'innakum Wa Mā Ta`budūna

161

در حقيقت، شما و آنچه [كه شما آن را] مى‌پرستيد،


Mā 'Antum `Alayhi Bifātinīna

162

بر ضدّ او گمراه‌گر نيستيد،


'Illā Man Huwa Şālī Al-Jaĥīmi

163

مگر كسى را كه به دوزخ رفتنى است.


Wa Mā Minnā 'Illā Lahu Maqāmun Ma`lūmun

164

و هيچ يك از ما [فرشتگان‌] نيست مگر [اينكه‌] براى او [مقام و] مرتبه‌اى معيّن است.


Wa 'Innā Lanaĥnu Aş-Şāffūna

165

و در حقيقت، ماييم كه [براى انجام فرمان خدا] صف بسته‌ايم.


Wa 'Innā Lanaĥnu Al-Musabbiĥūna

166

و ماييم كه خود تسبيح‌گويانيم.


Wa 'In Kānū Layaqūlūna

167

و [مشركان‌] به تأكيد مى‌گفتند:


Law 'Anna `Indanā Dhikrāan Mina Al-'Awwalīna

168

«اگر پند [نامه‌ا] ى از پيشينيان نزد ما بود،


Lakunnā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna

169

قطعاً از بندگان خالص خدا مى‌شديم.»


Fakafarū Bihi Fasawfa Ya`lamūna

170

ولى [وقتى قرآن آمد] به آن كافر شدند، و زودا كه بدانند.


Wa Laqad Sabaqat Kalimatunā Li`ibādinā Al-Mursalīn

171

و قطعاً فرمان ما درباره بندگان فرستاده ما از پيش [چنين‌] رفته است:


'Innahum Lahumu Al-Manşūrūna

172

كه آنان [بر دشمنان خودشان‌] حتماً پيروز خواهند شد.


Wa 'Inna Jundanā Lahumu Al-Ghālibūna

173

و سپاه ما هرآينه غالب‌آيندگانند.


Fatawalla `Anhum Ĥattá Ĥīnin

174

پس تا مدّتى [معيّن‌] از آنان روى برتاب.


Wa 'Abşirhum Fasawfa Yubşirūna

175

و آنان را بنگر كه خواهند ديد.


'Afabi`adhābinā Yasta`jilūna

176

آيا عذاب ما را شتابزده خواستارند؟


Fa'idhā Nazala Bisāĥatihim Fasā'a Şabāĥu Al-Mundharīna

177

پس هشدارداده‌شدگان را آن گاه كه عذاب به خانه آنان فرود آيد چه بد صبحگاهى است.


Wa Tawalla `Anhum Ĥattá Ĥīnin

178

و از ايشان تا مدّتى [معيّن‌] روى برتاب.


Wa 'Abşir Fasawfa Yubşirūna

179

و بنگر كه خواهند ديد.


Subĥāna Rabbika Rabbi Al-`Izzati `Ammā Yaşifūna

180

منزّه است پروردگار تو، پروردگار شكوهمند، از آنچه وصف مى‌كنند.


Wa Salāmun `Alá Al-Mursalīna

181

و درود بر فرستادگان.


Wa Al-Ĥamdu Lillāh Rabbi Al-`Ālamīna

182

و ستايش، ويژه خدا، پروردگار جهانيانست.


سوره قبل

سوره الصافات

سوره بعد
قاری
ترجمه گویا
انصاریان