سوره الصافات
Bismi Allāhi Ar-Raĥmani Ar-Raĥīmi Wa Aş-Şāffāti Şaffāan
1به نام خداوند رحمتگر مهربان؛ سوگند به صفبستگان- كه صفى [با شكوه] بستهاند-
Fālzzājirāti Zajrāan
2و به زجركنندگان- كه به سختى زجر مىكنند-
Fālttāliyāti Dhikrāan
3و به تلاوتكنندگان [آيات الهى]،
'Inna 'Ilahakum Lawāĥidun
4كه قطعاً معبود شما يگانه است.
Rabbu As-Samāwāti Wa Al-'Arđi Wa Mā Baynahumā Wa Rabbu Al-Mashāriqi
5پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، و پروردگار خاورها.
'Innā Zayyannā As-Samā'a Ad-Dunyā Bizīnatin Al-Kawākib
6ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم.
Wa Ĥifžāan Min Kulli Shayţānin Māridin
7و [آن را] از هر شيطان سركشى نگاه داشتيم.
Lā Yassamma`ūna 'Ilá Al-Mala'i Al-'A`lá Wa Yuqdhafūna Min Kulli Jānibin
8[به طورى كه] نمىتوانند به انبوه [فرشتگانِ] عالَم بالا گوش فرادهند، و از هر سوى پرتاب مىشوند.
Duĥūrāan Wa Lahum `Adhābun Waşibun
9با شدّت به دور رانده مىشوند، و برايشان عذابى دايم است.
'Illā Man Khaţifa Al-Khaţfata Fa'atba`ahu Shihābun Thāqibunā
10مگر كسى كه [از سخن بالاييان] يكباره استراق سمع كند، كه شهابى شكافنده از پى او مىتازد.
Fāstaftihim 'Ahum 'Ashaddu Khalqāan 'Am Man Khalaqnā 'Innā Khalaqnāhum Min Ţīnin Lāzibin
11پس، [از كافران] بپرس: آيا ايشان از نظر آفرينش سختترند يا كسانى كه [در آسمانها] خلق كرديم؟ ما آنان را از گِلى چسبنده پديد آورديم.
Bal `Ajibta Wa Yaskharūna
12بلكه عجب مىدارى و [آنها] ريشخند مىكنند.
Wa 'Idhā Dhukkirū Lā Yadhkurūna
13و چون پند داده شوند عبرت نمىگيرند.
Wa 'Idhā Ra'awā 'Āyatan Yastaskhirūna
14و چون آيتى ببينند به ريشخند مىپردازند.
Wa Qālū 'In Hādhā 'Illā Siĥrun Mubīnun
15و مىگويند: «اين جز سحرى آشكار نيست.»
'A'idhā Mitnā Wa Kunnā Turābāan Wa `Ižāmāan 'A'innā Lamab`ūthūna
16«آيا چون مُرديم و خاك و استخوانهاى [خُرد] گرديديم، آيا راستى برانگيخته مىشويم؟
'Awa'ābā'uunā Al-'Awwalūna
17و همين طور پدران اوّليه ما؟!»
Qul Na`am Wa 'Antum Dākhirūna
18بگو: «آرى! در حالى كه شما خواريد.»
Fa'innamā Hiya Zajratun Wāĥidatun Fa'idhā Hum Yanžurūna
19و آن تنها يك فرياد است و بس! و بناگاه آنان به تماشا خيزند.
Wa Qālū Yā Waylanā Hādhā Yawmu Ad-Dīni
20و مىگويند: «اى واى بر ما! اين است روز جزا.»
Hādhā Yawmu Al-Faşli Al-Ladhī Kuntum Bihi Tukadhdhibūna
21اين است همان روز داورى كه آن را تكذيب مىكرديد.
Aĥshurū Al-Ladhīna Žalamū Wa 'Azwājahum Wa Mā Kānū Ya`budūna
22كسانى را كه ستم كردهاند، با همرديفانشان و آنچه غير از خدا مىپرستيدهاند،
Min Dūni Allāhi Fāhdūhum 'Ilá Şirāţi Al-Jaĥīmi
23گرد آوريد و به سوى راه جهنّم رهبرىشان كنيد.
Wa Qifūhum 'Innahum Mas'ūlūna
24و بازداشتشان نماييد كه آنها مسئولند.
Mā Lakum Lā Tanāşarūna
25شما را چه شده است كه همديگر را يارى نمىكنيد؟!
Bal Humu Al-Yawma Mustaslimūna
26[نه!] بلكه امروز آنان از دَرِ تسليم درآمدگانند.
Wa 'Aqbala Ba`đuhum `Alá Ba`đin Yatasā'alūna
27و بعضى روى به بعضى ديگر مىآورند [و] از يكديگر مىپرسند.
Qālū 'Innakum Kuntum Ta'tūnanā `Ani Al-Yamīni
28[و] مىگويند: «شما [ظاهراً] از درِ راستى با ما درمىآمديد [و خود را حق به جانب مىنموديد].»
Qālū Bal Lam Takūnū Mu'uminīna
29[متّهمَان] مىگويند: « [نه!] بلكه با ايمان نبوديد.
Wa Mā Kāna Lanā `Alaykum Min Sulţānin Bal Kuntum Qawmāan Ţāghīna
30و ما را بر شما هيچ تسلّطى نبود، بلكه خودتان سركش بوديد.
Faĥaqqa `Alaynā Qawlu Rabbinā 'Innā Ladhā'iqūna
31پس فرمان پروردگارمان بر ما سزاوار آمد ما واقعاً بايد [عذاب را] بچشيم.
Fa'aghwaynākum 'Innā Kunnā Ghāwīna
32و شما را گمراه كرديم، زيرا خودمان گمراه بوديم.»
Fa'innahum Yawma'idhin Fī Al-`Adhābi Mushtarikūna
33پس، در حقيقت، آنان در آن روز در عذاب شريك يكديگرند.
'Innā Kadhālika Naf`alu Bil-Mujrimīna
34[آرى،] ما با مجرمان چنين رفتار مىكنيم.
'Innahum Kānū 'Idhā Qīla Lahum Lā 'Ilāha 'Illā Al-Lahu Yastakbirūna
35چرا كه آنان بودند كه وقتى به ايشان گفته مىشد: «خدايى جز خداى يگانه نيست»، تكبّر مىورزيدند.
Wa Yaqūlūna 'A'innā Latārikū 'Ālihatinā Lishā`irin Majnūnin
36و مىگفتند: «آيا ما براى شاعرى ديوانه دست از خدايانمان برداريم؟!»
Bal Jā'a Bil-Ĥaqqi Wa Şaddaqa Al-Mursalīna
37ولى نه! [او] حقيقت را آورده و فرستادگان را تصديق كرده است.
'Innakum Ladhā'iqū Al-`Adhābi Al-'Alīmi
38در واقع، شما عذاب پردرد را خواهيد چشيد.
Wa Mā Tujzawna 'Illā Mā Kuntum Ta`malūna
39و جز آنچه مىكرديد جزا نمىيابيد.
'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna
40مگر بندگان پاكدل خدا.
'Ūlā'ika Lahum Rizqun Ma`lūmun
41آنان روزىِ معيّن خواهند داشت.
Fawākihu Wa Hum Mukramūna
42[انواع] ميوهها و آنان مورد احترام خواهند بود.
Fī Jannāti An-Na`īmi
43در باغهاى پر نعمت.
`Alá Sururin Mutaqābilīna
44بر سريرها در برابر همديگر [مىنشينند].
Yuţāfu `Alayhim Bika'sin Min Ma`īnin
45با جامى از باده ناب پيرامونشان به گردش درمىآيند
Bayđā'a Ladhdhatin Lilshshāribīna
46[بادهاى] سخت سپيد كه نوشندگان را لذّتى [خاص] مىدهد
Lā Fīhā Ghawlun Wa Lā Hum `Anhā Yunzafūna
47نه در آن فساد عقل است و نه ايشان از آن به بدمستى [و فرسودگى] مىافتند.
Wa `Indahum Qāşirātu Aţ-Ţarfi `Īnun
48و نزدشان [دلبرانى] فروهشتهنگاه و فراخديده باشند.
Ka'annahunna Bayđun Maknūnun
49[از شدّت سپيدى] گويى تخم شتر مرغ [زير پَر] ند.
Fa'aqbala Ba`đuhum `Alá Ba`đin Yatasā'alūna
50پس برخىشان به برخى روى نموده و از همديگر پرسوجو مىكنند.
Qāla Qā'ilun Minhum 'Innī Kāna Lī Qarīnun
51گويندهاى از آنان مىگويد: «راستى من [در دنيا] همنشينى داشتم،
Yaqūlu 'A'innaka Lamina Al-Muşaddiqīna
52[كه به من] مىگفت: «آيا واقعاً تو از باوردارندگانى؟
'A'idhā Mitnā Wa Kunnā Turābāan Wa `Ižāmāan 'A'innā Lamadīnūna
53آيا وقتى مرديم و خاك و [مشتى] استخوان شديم، آيا واقعاً جزا مىيابيم؟»
Qāla Hal 'Antum Muţţali`ūna
54[مؤمن] مىپرسد: «آيا شما اطلاع داريد [كجاست]؟»
Fāţţala`a Fara'āhu Fī Sawā'i Al-Jaĥīmi
55پس اطّلاع حاصل مىكند، و او را در ميان آتش مىبيند.
Qāla Ta-Allāhi 'In Kidta Laturdīni
56[و] مىگويد: «به خدا سوگند، چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى.
Wa Lawlā Ni`matu Rabbī Lakuntu Mina Al-Muĥđarīna
57و اگر رحمت پروردگارم نبود، هرآينه من [نيز] از احضارشدگان بودم.»
'Afamā Naĥnu Bimayyitīna
58[و از روى شوق مىگويد:] «آيا ديگر روى مرگ نمىبينيم،
'Illā Mawtatanā Al-'Ūlá Wa Mā Naĥnu Bimu`adhdhabīna
59جز همان مرگ نخستين خود؟ و ما هرگز عذاب نخواهيم شد؟!
'Inna Hādhā Lahuwa Al-Fawzu Al-`Ažīmu
60راستى كه اين همان كاميابى بزرگ است.»
Limithli Hādhā Falya`mali Al-`Āmilūna
61براى چنين [پاداشى] بايد كوشندگان بكوشند.
'Adhalika Khayrun Nuzulāan 'Am Shajaratu Az-Zaqqūmi
62آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است يا درخت زقّوم؟!
'Innā Ja`alnāhā Fitnatan Lilžžālimīna
63در حقيقت، ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم.
'Innahā Shajaratun Takhruju Fī 'Aşli Al-Jaĥīmi
64آن، درختى است كه از قعر آتش سوزان مىرويد،
Ţal`uhā Ka'annahu Ru'ūsu Ash-Shayāţīni
65ميوهاش گويى چون كلّههاى شياطين است،
Fa'innahum La'ākilūna Minhā Famāli'ūna Minhā Al-Buţūna
66پس [دوزخيان] حتماً از آن مىخورند و شكمها را از آن پر مىكنند،
Thumma 'Inna Lahum `Alayhā Lashawbāan Min Ĥamīmin
67سپس ايشان را بر سر آن، آميغى از آب جوشان است
Thumma 'Inna Marji`ahum La'ilá Al-Jaĥīmi
68آن گاه بازگشتشان بىگمان به سوى دوزخ است.
'Innahum 'Alfawā 'Ābā'ahum Đāllīna
69آنها پدران خود را گمراه يافتند،
Fahum `Alá 'Āthārihim Yuhra`ūna
70پس ايشان به دنبال آنها مىشتابند.
Wa Laqad Đalla Qablahum 'Aktharu Al-'Awwalīna
71و قطعاً پيش از آنها بيشتر پيشينيان به گمراهى افتادند.
Wa Laqad 'Arsalnā Fīhim Mundhirīna
72و حال آنكه مسلّماً در ميانشان هشداردهندگانى فرستاديم.
Fānžur Kayfa Kāna `Āqibatu Al-Mundharīna
73پس ببين فرجام هشداردادهشدگان چگونه بود.
'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna
74به استثناى بندگان پاكدل خدا.
Wa Laqad Nādānā Nūĥun Falani`ma Al-Mujībūna
75و نوح، ما را ندا داد، و چه نيك اجابتكننده بوديم.
Wa Najjaynāhu Wa 'Ahlahu Mina Al-Karbi Al-`Ažīmi
76و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم.
Wa Ja`alnā Dhurrīyatahu Humu Al-Bāqīna
77و [تنها] نسل او را باقى گذاشتيم.
Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna
78و در ميان آيندگان [آوازه نيك] او را بر جاى گذاشتيم.
Salāmun `Alá Nūĥin Fī Al-`Ālamīna
79درود بر نوح در ميان جهانيان.
'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna
80ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم.
'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna
81به راستى او از بندگان مؤمن ما بود.
Thumma 'Aghraqnā Al-'Ākharīna
82سپس ديگران را غرق كرديم.
Wa 'Inna Min Shī`atihi La'ibrāhīma
83و بىگمان، ابراهيم از پيروان اوست.
'Idh Jā'a Rabbahu Biqalbin Salīmin
84آن گاه كه با دلى پاك به [پيشگاهِ] پروردگارش آمد.
'Idh Qāla Li'abīhi Wa Qawmihi Mādhā Ta`budūna
85چون به پدر [خوانده] و قوم خود گفت: «چه مىپرستيد؟
'A'ifkāan 'Ālihatan Dūna Allāhi Turīdūna
86آيا غير از خدا، به دروغ، خدايانى [ديگر] مىخواهيد؟!
Famā Žannukum Birabbi Al-`Ālamīna
87پس گمانتان به پروردگار جهانيان چيست؟»
Fanažara Nažratan Fī An-Nujūmi
88پس نظرى به ستارگان افكند،
Faqāla 'Innī Saqīmun
89و گفت: «من كسالت دارم.»
Fatawallawā `Anhu Mudbirīna
90پس پشتكنان از او روى برتافتند.
Farāgha 'Ilá 'Ālihatihim Faqāla 'Alā Ta'kulūna
91تا نهانى به سوى خدايانشان رفت و [به ريشخند] گفت: «آيا غذا نمىخوريد؟
Mā Lakum Lā Tanţiqūna
92شما را چه شده كه سخن نمىگوييد؟!»
Farāgha `Alayhim Đarbāan Bil-Yamīni
93پس با دست راست، بر سر آنها زدن گرفت.
Fa'aqbalū 'Ilayhi Yaziffūna
94تا دوان دوان سوى او روىآور شدند.
Qāla 'Ata`budūna Mā Tanĥitūna
95[ابراهيم] گفت: «آيا آنچه را مىتراشيد، مىپرستيد؟
Wa Allāhu Khalaqakum Wa Mā Ta`malūna
96با اينكه خدا شما و آنچه را كه برمىسازيد آفريده است.»
Qālū Abnū Lahu Bunyānāan Fa'alqūhu Fī Al-Jaĥīmi
97گفتند: «برايش [كوره] خانهاى بسازيد و در آتشش بيندازيد.»
Fa'arādū Bihi Kaydāan Faja`alnāhumu Al-'Asfalīna
98پس خواستند به از نيرنگى زنند و [لى] ما آنان را پَست گردانيديم.
Wa Qāla 'Innī Dhāhibun 'Ilá Rabbī Sayahdīni
99و [ابراهيم] گفت: «من به سوى پروردگارم رهسپارم، زودا كه مرا راه نمايد.»
Rabbi Hab Lī Mina Aş-Şāliĥīna
100«اى پروردگار من! مرا [فرزندى] از شايستگان بخش.»
Fabashsharnāhu Bighulāmin Ĥalīmin
101پس او را به پسرى بردبار مژده داديم.
Falammā Balagha Ma`ahu As-Sa`ya Qāla Yā Bunayya 'Innī 'Ará Fī Al-Manāmi 'Annī 'Adhbaĥuka Fānžur Mādhā Tará Qāla Yā 'Abati Af`al Mā Tu'umaru Satajidunī 'In Shā'a Allāhu Mina Aş-Şābirīna
102و وقتى با او به جايگاه «سَعْى» رسيد، گفت: «اى پسرك من! من در خواب [چنين] مىبينم كه تو را سر مىبُرَم، پس ببين چه به نظرت مىآيد؟» گفت: «اى پدر من! آنچه را مأمورى بكن. ان شاء اللَّه مرا از شكيبايان خواهى يافت.»
Falammā 'Aslamā Wa Tallahu Liljabīni
103پس وقتى هر دو تن دردادند [و همديگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پيشانى بر خاك افكند،
Wa Nādaynāhu 'An Yā 'Ibrāhīmu
104او را ندا داديم كه اى ابراهيم!
Qad Şaddaqta Ar-Ru'uyā 'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna
105رؤيا [ى خود] را حقيقت بخشيدى. ما نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم.
'Inna Hādhā Lahuwa Al-Balā'u Al-Mubīnu
106راستى كه اين همان آزمايش آشكار بود.
Wa Fadaynāhu Bidhibĥin `Ažīmin
107و او را در ازاى قربانىِ بزرگى باز رهانيديم.
Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna
108و در [ميان] آيندگان براى او [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم.
Salāmun `Alá 'Ibrāhīma
109درود بر ابراهيم.
Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna
110نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم.
'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna
111در حقيقت، او از بندگان با ايمان ما بود.
Wa Bashsharnāhu Bi'isĥāqa Nabīyan Mina Aş-Şāliĥīna
112و او را به اسحاق كه پيامبرى از [جمله] شايستگان است مژده داديم.
Wa Bāraknā `Alayhi Wa `Alá 'Isĥāqa Wa Min Dhurrīyatihimā Muĥsinun Wa Žālimun Linafsihi Mubīnun
113و به او و به اسحاق بركت داديم، و از نسل آن دو برخى نيكوكار و [برخى] آشكارا به خود ستمكار بودند.
Wa Laqad Manannā `Alá Mūsá Wa Hārūna
114و در حقيقت، بر موسى و هارون منّت نهاديم.
Wa Najjaynāhumā Wa Qawmahumā Mina Al-Karbi Al-`Ažīmi
115و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانيديم.
Wa Naşarnāhum Fakānū Humu Al-Ghālibīna
116و آنان را يارى داديم تا ايشان غالب آمدند.
Wa 'Ātaynāhumā Al-Kitāba Al-Mustabīna
117و آن دو را كتاب روشن داديم.
Wa Hadaynāhumā Aş-Şirāţa Al-Mustaqīma
118و هر دو را به راه راست هدايت كرديم.
Wa Taraknā `Alayhimā Fī Al-'Ākhirīna
119و براى آن دو در [ميان] آيندگان [نام نيك] به جاى گذاشتيم.
Salāmun `Alá Mūsá Wa Hārūna
120درود بر موسى و هارون.
'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna
121ما نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم،
'Innahumā Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna
122زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند.
Wa 'Inna 'Ilyāsa Lamina Al-Mursalīna
123و به راستى الياس از فرستادگان [ما] بود.
'Idh Qāla Liqawmihi 'Alā Tattaqūna
124چون به قوم خود گفت: «آيا پروا نمىداريد؟
'Atad`ūna Ba`lāan Wa Tadharūna 'Aĥsana Al-Khāliqīna
125آيا «بعل» را مىپرستيد و بهترين آفرينندگان را وامىگذاريد؟!
Al-Laha Rabbakum Wa Rabba 'Ābā'ikumu Al-'Awwalīna
126[يعنى:] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست؟!»
Fakadhdhabūhu Fa'innahum Lamuĥđarūna
127پس او را دروغگو شمردند، و قطعاً آنها [در آتش] احضار خواهند شد،
'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna
128مگر بندگان پاكدين خدا.
Wa Taraknā `Alayhi Fī Al-'Ākhirīna
129و براى او در [ميان] آيندگان [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم.
Salāmun `Alá Ilyāsin
130درود بر پيروان الياس.
'Innā Kadhālika Najzī Al-Muĥsinīna
131ما نيكوكاران را اين گونه پاداش مىدهيم،
'Innahu Min `Ibādinā Al-Mu'uminīna
132زيرا او از بندگان با ايمان ما بود.
Wa 'Inna Lūţāan Lamina Al-Mursalīna
133و در حقيقت، لوط از زمره فرستادگان بود.
'Idh Najjaynāhu Wa 'Ahlahu 'Ajma`īna
134آن گاه كه او و همه كسانش را رهانيديم،
'Illā `Ajūzāan Fī Al-Ghābirīna
135جز پير زنى كه در ميان باقىماندگان [و خاكسترشدگان] بود.
Thumma Dammarnā Al-'Ākharīna
136سپس ديگران را هلاك كرديم.
Wa 'Innakum Latamurrūna `Alayhim Muşbiĥīna
137و در حقيقت، شما بر آنان صبحگاهان،
Wa Bil-Layli 'Afalā Ta`qilūna
138و شامگاهان مىگذريد. آيا به فكر فرو نمىرويد؟!
Wa 'Inna Yūnis Lamina Al-Mursalīna
139و در حقيقت، يونس از زمره فرستادگان بود.
'Idh 'Abaqa 'Ilá Al-Fulki Al-Mashĥūni
140آن گاه كه به سوى كشتى پُر، بگريخت.
Fasāhama Fakāna Mina Al-Mudĥađīna
141پس [يونس سرنشينان كشتى] قرعه انداخت و خود از بازندگان شد!
Fāltaqamahu Al-Ĥūtu Wa Huwa Mulīmun
142[او را به دريا افكندند] و عنبرماهى او را بلعيد در حالى كه او نكوهشگر خويش بود.
Falawlā 'Annahu Kāna Mina Al-Musabbiĥīna
143و اگر او از زمره تسبيحكنندگان نبود،
Lalabitha Fī Baţnihi 'Ilá Yawmi Yub`athūna
144قطعاً تا روزى كه برانگيخته مىشوند، در شكم آن [ماهى] مىماند.
Fanabadhnāhu Bil-`Arā'i Wa Huwa Saqīmun
145پس او را در حالى كه ناخوش بود به زمين خشكى افكنديم.
Wa 'Anbatnā `Alayhi Shajaratan Min Yaqţīnin
146و بر بالاى [سَرِ] او درختى از [نوع] كدوبُن رويانيديم.
Wa 'Arsalnāhu 'Ilá Miā'ati 'Alfin 'Aw Yazīdūna
147و او را به سوى يكصد هزار [نفر از ساكنان نينوا] يا بيشتر روانه كرديم.
Fa'āmanū Famatta`nāhum 'Ilá Ĥīnin
148پس ايمان آوردند و تا چندى برخوردارشان كرديم.
Fāstaftihim 'Alirabbika Al-Banātu Wa Lahumu Al-Banūna
149پس، از مشركان جويا شو: آيا پروردگارت را دختران و آنان را پسران است؟!
'Am Khalaqnā Al-Malā'ikata 'Ināthāan Wa Hum Shāhidūna
150يا فرشتگان را مادينه آفريديم و آنان شاهد بودند؟
'Alā 'Innahum Min 'Ifkihim Layaqūlūna
151هشدار كه اينان از دروغ پردازى خود قطعاً خواهند گفت:
Walada Allāhu Wa 'Innahum Lakādhibūna
152«خدا فرزند آورده.» در حالى كه آنها قطعاً دروغگويانند.
'Āşţafá Al-Banāti `Alá Al-Banīna
153آيا [خدا] دختران را بر پسران برگزيده است؟
Mā Lakum Kayfa Taĥkumūna
154شما را چه شده؟ چگونه داورى مىكنيد؟
'Afalā Tadhakkarūn
155آيا سَرِ پندگرفتن نداريد؟!
'Am Lakum Sulţānun Mubīnun
156يا دليلى آشكار [در دست] داريد؟
Fa'tū Bikitābikum 'In Kuntum Şādiqīna
157پس اگر راست مىگوييد كتابتان را بياوريد.
Wa Ja`alū Baynahu Wa Bayna Al-Jinnati Nasabāan Wa Laqad `Alimati Al-Jinnatu 'Innahum Lamuĥđarūna
158و ميان خدا و جنّها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنّيان نيك دانستهاند كه [براى حساب پسدادن،] خودشان احضار خواهند شد.
Subĥāna Allāhi `Ammā Yaşifūna
159خدا منزّه است از آنچه در وصف مىآورند.
'Illā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna
160به استثناى بندگان پاكدل خدا.
Fa'innakum Wa Mā Ta`budūna
161در حقيقت، شما و آنچه [كه شما آن را] مىپرستيد،
Mā 'Antum `Alayhi Bifātinīna
162بر ضدّ او گمراهگر نيستيد،
'Illā Man Huwa Şālī Al-Jaĥīmi
163مگر كسى را كه به دوزخ رفتنى است.
Wa Mā Minnā 'Illā Lahu Maqāmun Ma`lūmun
164و هيچ يك از ما [فرشتگان] نيست مگر [اينكه] براى او [مقام و] مرتبهاى معيّن است.
Wa 'Innā Lanaĥnu Aş-Şāffūna
165و در حقيقت، ماييم كه [براى انجام فرمان خدا] صف بستهايم.
Wa 'Innā Lanaĥnu Al-Musabbiĥūna
166و ماييم كه خود تسبيحگويانيم.
Wa 'In Kānū Layaqūlūna
167و [مشركان] به تأكيد مىگفتند:
Law 'Anna `Indanā Dhikrāan Mina Al-'Awwalīna
168«اگر پند [نامها] ى از پيشينيان نزد ما بود،
Lakunnā `Ibāda Allāhi Al-Mukhlaşīna
169قطعاً از بندگان خالص خدا مىشديم.»
Fakafarū Bihi Fasawfa Ya`lamūna
170ولى [وقتى قرآن آمد] به آن كافر شدند، و زودا كه بدانند.
Wa Laqad Sabaqat Kalimatunā Li`ibādinā Al-Mursalīn
171و قطعاً فرمان ما درباره بندگان فرستاده ما از پيش [چنين] رفته است:
'Innahum Lahumu Al-Manşūrūna
172كه آنان [بر دشمنان خودشان] حتماً پيروز خواهند شد.
Wa 'Inna Jundanā Lahumu Al-Ghālibūna
173و سپاه ما هرآينه غالبآيندگانند.
Fatawalla `Anhum Ĥattá Ĥīnin
174پس تا مدّتى [معيّن] از آنان روى برتاب.
Wa 'Abşirhum Fasawfa Yubşirūna
175و آنان را بنگر كه خواهند ديد.
'Afabi`adhābinā Yasta`jilūna
176آيا عذاب ما را شتابزده خواستارند؟
Fa'idhā Nazala Bisāĥatihim Fasā'a Şabāĥu Al-Mundharīna
177پس هشداردادهشدگان را آن گاه كه عذاب به خانه آنان فرود آيد چه بد صبحگاهى است.
Wa Tawalla `Anhum Ĥattá Ĥīnin
178و از ايشان تا مدّتى [معيّن] روى برتاب.
Wa 'Abşir Fasawfa Yubşirūna
179و بنگر كه خواهند ديد.
Subĥāna Rabbika Rabbi Al-`Izzati `Ammā Yaşifūna
180منزّه است پروردگار تو، پروردگار شكوهمند، از آنچه وصف مىكنند.
Wa Salāmun `Alá Al-Mursalīna
181و درود بر فرستادگان.
Wa Al-Ĥamdu Lillāh Rabbi Al-`Ālamīna
182و ستايش، ويژه خدا، پروردگار جهانيانست.