بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ تسبيح گوى نام پروردگار خويش را آن برتر

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ

آنكه آفريد پس راست كرد

وَ ٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و آنكه تقدير كرد پس هدايت كرد

وَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ

و آن كو برون آورد چراگاه را

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ

پس گردانيدش خشك سياه

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

زود است بخوانيم بر تو (خوانا گردانيمت) تا فراموش نكنى

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَ مَا يَخۡفَىٰ

مگر آنچه خواهد خدا كه او مى‌داند آشكار را و آنچه نهان شود

وَ نُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ

و روان گردانيمت بسوى آسانى

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ

پس يادآورى كن اگر سود دهد ياد آوردن

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ

زود است ياد آورد آنكه مى‌ترسد

وَ يَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى

و دورى گزيندش بدبخت‌ترى

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

كه مى‌چشد آتش بزرگتر را

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحۡيَىٰ

پس نميرد در آن و نه زنده شود

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

همانا رستگار شد آنكه پاكى جست

وَ ذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

و ياد كرد نام پروردگارش را پس نماز گزارد

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

بلكه برمى‌گزينيد زندگانى دنيا را

وَ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَ أَبۡقَىٰٓ

و آخرت بهتر است و پايدارتر

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ

همانا اين است در نامه‌هاى نخستين

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَ مُوسَىٰ

نامه‌هاى ابراهيم و موسى

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ آيا بيامدت داستان فراگيرنده

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

رويهايى است در آن روز سرافكنده

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ

كاركننده‌اند رنجبرنده

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ

چشند آتشى سوزان

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ

نوشانيده شوند از چشمه جوشان

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ

نيستشان خوراكى جز از خار

لَّا يُسۡمِنُ وَ لَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ

نه فربه سازد و نه بى‌نياز كند از گرسنگى

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ

رويهايى است در آن روز شاداب

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ

از كوشش خويشند خوشنود

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

در بهشتى فرازنده

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ

نشنوند در آن ياوه‌اى

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ

در آن است چشمه روان

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ

در آن است تختهايى افراشته

وَ أَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ

و جامهايى نهاده

وَ نَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ

و بالشهايى چيده (صف آورده)

وَ زَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ

و پرده‌هاى گسترده

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ

آيا ننگرند بسوى اشتر چگونه آفريده شد

وَ إِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ

و بسوى آسمان چگونه افراشته شد

وَ إِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ

و بسوى كوه‌ها چگونه نشانده شد

وَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ

و بسوى زمين چگونه گسترده شد

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ

پس يادآورى كن جز اين نيست تويى ياد آورنده

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ

نيستى بر ايشان فرمانده

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَ كَفَرَ

مگر آنكه روى برتافت و كفر ورزيد

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ

كه عذاب كندش خدا آن عذاب بزرگتر

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ

همانا بسوى ماست بازگشتشان

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم

سپس همانا بر ماست حسابشان

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو او است خداى يكتا

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

خداوند است صمد

لَمۡ يَلِدۡ وَ لَمۡ يُولَدۡ

نه زائيد و نه زاده شده

وَ لَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ

و نبودش همتا كسى

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو پناه برم به پروردگار بامداد (شكاف صبح)

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

از بدى آنچه آفريد

وَ مِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

و از بدى تاريكى گاهى كه فراگيرد (يا فرورود)

وَ مِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ

و از بدى زنان دمنده در گره‌ها

وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

و از بدى حسود گاهى كه حسد ورزد

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو پناه به پروردگار مردم

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

پادشاه مردم

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

خداى مردم

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ

از بدى وسوسه‌كننده نهان شونده

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ

آنكه وسوسه كند در سينه‌هاى مردم

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَ ٱلنَّاسِ

از پريان و مردم

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

سپاس خداى را پروردگار جهانيان

ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

بخشاينده مهربان

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ

كه فرمانرواى روز رستاخيز است

إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ

خدايا تو را پرستش كنيم و از تو يارى خواهيم

ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت فرما

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ

راه آنان كه برايشان روزى فرستادى نه راه غضب‌شدگان و نه راه گمگشتگان

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ الم

ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَ فِيهِ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ

اين نامه كه ترديدى در آن نيست راهنماى پرهيزكاران است

ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

كه به ناديده ايمان آوردند و برپاى دارند نماز را و از آنچه بدانان داده‌ايم ببخشند

وَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَ مَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَ بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ

و آن كسانى كه ايمان آوردند بدانچه بر تو و پيش از تو نازل شده است و به آخرت يقين دارند

أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡ وَ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ

آنانند بر هدايتى از پروردگار خويش و آنانند رستگاران