بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان

إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ

نا ما همه چيز را آفريديم به اندازه‌اى

وَ مَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۢ بِٱلۡبَصَرِ

و نيست كار ما جز يكى مانند ديدنى به چشم (بهم زدن چشم)

وَ لَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و هر آينه نابود ساختيم پيروان شما را پس آيا هست ياد آورنده‌اى

وَ كُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ

و هر چيزى كه كردند در كتابها است

وَ كُلُّ صَغِيرٖ وَ كَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ

و هر كوچكى و بزرگى است نوشته

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَ نَهَرٖ

همانا پرهيزكارانند در باغها و چشمه‌هايى

فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۢ

در نشيمنى راست نزد پادشاهى نيرومند

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحۡمَٰنُ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ خداى مهربان

عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ

بياموخت قرآن

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ

بيافريد انسان

عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ

بياموختش بيان

ٱلشَّمۡسُ وَ ٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ

مهر و ماه به شمارند

وَ ٱلنَّجۡمُ وَ ٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ

و ستاره و درخت سجده‌كنانند

وَ ٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَ وَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ

و آسمان را برافراشت و بنهاد ترازو را

أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ

كه سركشى نكنيد در سنجش

وَ أَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَ لَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ

و بپاى داريد سنجش را به داد و نكاهيد سنجش را

وَ ٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ

و زمين را بنهادش براى جهانيان

فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَ ٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ

در آن است ميوه و خرمابن دارنده شكوفه‌ها

وَ ٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَ ٱلرَّيۡحَانُ

و دانه دارنده برگ و روزى

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ

آفريد انسان را از گل خشكى مانند سفال پخته

وَ خَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ

و آفريد پرى را از آميخته‌اى از آتش

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَ رَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ

پروردگار خاوران و پروردگار باختران

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ

آميخت دو دريا را به هم رسند

بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ

كه ميان آنها است فاصله (ديوارى) تا ستم نكنند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَ ٱلۡمَرۡجَانُ

برون آيد از آنها مرواريد و مرجان

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

وَ لَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَ‍َٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ

و او را است رونده‌هايى برافراشته در دريا مانند كوه‌ها

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ

هر كس بر آن است نابود شود

وَ يَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَ ٱلۡإِكۡرَامِ

و به جاى ماند روى پروردگار تو داراى مهترى و بزرگوارى

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يَسۡ‍َٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ

پرسندش آنان كه در آسمانها و زمينند هر روزى او است در كارى

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

زود است بپردازيم به شما اى سنگينان (اى دو گرانمايگان)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَ ٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ

اى گروه جن و انس اگر توانستيد درون رويد از اطراف آسمانها در زمين (يا برون رويد) پس برويد نمى‌رويد مگر به فرمانروايى

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بفريفت شما را (سرگرم ساخت) فزونى جستن

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ

تا رسيديد به گورستان

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ

نه چنين است زود است بدانيد

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ

پس نه چنين است زود است بدانيد

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ

نه چنين است اگر بدانيد دانستن يقين

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ

هر آينه ببينيد البته دوزخ را

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ

سپس ببينيدش البته عين يقين (يقين نمايان)

ثُمَّ لَتُسۡ‍َٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ

سپس پرسش شويد همانا در آن روز از نعمتها