سوره النبأ
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
1به نام خداى رحمان و رحيم.؛ مردم از چه خبر مهمى پرسش و گفتگو مىكنند؟.
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
2از خبر بزرگ قيامت.
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
3كه در آن با هم به جدل و اختلاف كلمه برخاستند (چون پيغمبر (ص) به نزول قرآن سخن از خدا و قيامت آغاز فرمود مؤمن و كافر در صدق و كذبش به مجادله پرداختند اين آيات نازل شد).
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
4چنين نيست كه منكران پنداشتهاند به زودى (وقت مرگ را) خواهند دانست.
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
5و البته (بر خطاى خود) به زودى آگاه مىشوند.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا
6آيا ما زمين را مهد آسايش خلق نگردانيديم؟.
